Sabah nöbetten uykulu, yorgun argın şekilde çıktım.
Kahvalılık satan arkadaşımın marketine gidip birşeyler aldım.
Arabadan inip eve girdiğimde telefonun olmadığı fark ettim. Arabadır diye gidip baktım yok. Çantamda yok.
Bilgisayardan İphone Bul'a girdim. Arkadaşımın marketi görünüyordu. Güvendedir diye duş alıp çıktım.
Markete gittim ve telefonun orda olmadığını öğrendim. Arkadaşımın telefonundan aradım ama telefon hep meşgule düştü. Çalındığını anladığım gibi eve koşup hanımın telefonunu alıp arabaya bindim ve konum tespiti yaptım.
Maalesef ilçenin hırsızlık, fuhuş ve diğer kötü işlerin döndüğü mahallesinde görünüyordu. Yanıma caydırıcı bir güvenlik unsuru alıp mahalleye gittim. Köhne harabeye yakın bir evin yanına vardım. Etrafında biraz dolaştım kadın erkek sesleri geliyordu. Tam kapıya gidecektim ki balkona nika/adidas formalı bir arkadaşımız çıkıp hayırdır dedi. Bende telefonumu kaybettim konum burayı gösteriyor burdaysa telefonumu verin dedim. 55 60 yaşlarında bir dayı çıktı. Tipime baktı. Sonra da evet telefon burda bende üstümü değiştirip emniyete gidecektim dedi. Bende emniyete gitmene gerek yok defalarca aradım niye meşgule atıyorsun dedim cevap vermedi. Hepsi içeri gidince mülayim bir genç yanıma geldi. Abi ben babama telefonu hemen sahibine ver çünkü nokta atışı yerini bulurlar dedim ama beni dinlemedi dedi. Bende İphone'nun kaybolacağını mı düşünüyordu dedim. Gidip telefonumu getirdiler sonra da atladım arabaya devam ettim.
Yanıma beni koruyacak bir alet almasaydım ne telefonu alabilirdim ne de o mahalleden sağlam çıkardım. Ülkenin geldiği durum bu. Kendini korumak için artık herşeyin en ağırına başvuruyorsun.
Yaşasın İphone Bul
