https://open.spotify.com/track/0HHEZ...97188801124f85
Hemen yolun sonunu da arkasına ekleyelim;
Tam 7 yıl. En az 3 yılı ayrı, kavgalı, küs geçmiştir. Son 1 yıl zaten komple küstük, o da biriyle deneyemiyordu ben de. Tekrar bir şekilde iletişime geçmiştik.
Ara ara yazardı, bugün bir mesaj atmış; "Bekleme."
"Özlemedin mi hiç?" dedim, "Bilmiyorum." dedi.
"Hayır demenin kolay yolu. Ben de özlemeyeceğim, az kaldı." dedim, öylesine birer iyi geceler mesajıyla kapandı konu.
Elimde bitmesi gereken bir ton iş var, hayatın maratonu devam ediyor. Aile bir yandan, borçlar bir yandan, iş güç bir yandan.
Bütün arkadaşlıkların sonu yukarıdaki görsel olmuş, bunların üzerine bir de 7 yılımı ekledim. Telefon çalmaz, hal soran varsa da en fazla müşterilerimden biridir.
Ha pes mi ediyoruz? Yok, haşa. Bir aşk, bir dost, bir borç uğruna bakmakla yükümlü olduğun kardeşi, anneyi başında baba yokken terk edemezsin.
Ama bazen yolun sonu görünüyor.
