Ben çok yalnızım

9 yıl geçti hep yalnız yaşadım. Şu bayram tatillerinde bile hiçbir şey yapmadan evde oturuyorum öylece. Normal arada bir spor vesaire ama konuştuğum kimse yok. Ne olacak böyle bilmiyorum. Var mı benim gibi bu halde olan?

Her şey o kadar boş ve anlamsız geliyor ki; hiçbir şey yapasım, hiçbir yere gidesim gelmiyor. Gitsem dahi hiçbir şeyin tadı tuzu olmuyor. Ailem başka şehirlerde. Biraderimle aynı şehirdeyiz ama onun ailesi var, sürekli de onun yanına gidemem.

Kısaca aşk yok arkadaş. Sevgi yok, sevmek isteyen yok. Tanışmak isteyen yok, tanımak isteyen yok. Konuşmak isteyen yok. Bu nedenle de yalnızlığa mahkum edilmiş gibi bir hayattayım.

Tek başıma tatil yapasım bile gelmiyor. Bundan dolayı hiçbir yere bakmadım, araştırmadım tatil için.

Bakalım annem yanıma gelecek de kardeşim şehir dışına atandığı için şu an onun yanında.

Bu yalnızlık hali nasıl yıkılabilir bilmiyorum artık.

Yaşadığım ihanetlerden sonra bende çok yanlızım. Boşverin hocam

İş arkadaşlarını örnek vereyim. İş dışında kesinlikle konuşmak istemiyorlar. Bayram mesajı atıyorum, cevap bile yazmıyorlar. Öyle insanlar.

Bir şeyler size gelmez, siz onlara gideceksiniz.

Go to gym

Orası kesin, yalnız uğraşmaktan da yorgun insanı artık. 9 yıldır sürekli gittim de ne oldu? Hep istenmemezdik. Bir süre sonra insan diyor ki, benden hoşlanan bana söylesin arkadaş.

Yanlizlik güzeldir insanı olgunlaştırır keşke bende yanlız kalabilsem iki çocuk bir hanım bir kaç arkadaş derken kafamı dinleyemiyorum. 😔 Etrafımda çok insan var hiç biri anlamıyor beni bide bu yönden bak seni kimsenin anlamasına gerek bile yok ne güzel 😅

Yalnızlıktan daha zor olan şey Sahte kalabalıklarla dolu çevredir...

Sosyalleşin hocam kurslar eğitimler spor vs dışarı çıkın uzun yıllar yalnız kalmanın içe kapanıklığını dışarıya utangaçlık olarak vurmayın özgüvenli bir şekilde dışarıya çıkın illaki olacaktır sizi tanımak isteyen .