Para harcarken yoruluyorum

önerim: musluk sularına mutlu eden kimyasallar karıştırılsın, herkes musmutlu, güler yüzle gezsin :P )

hocam sebebi genel mutsuzluk, senin hayattaki pozitiflik seviyeni bilemiyorum ancak bu muamelelere bir kaç sene daha kalınca sen de aynı o bahsettiğin somurtgan ve zoraki iş yapan, güler yüzden uzak insanlar gibi oalcaksın. Bahçeli'ye katıldıgım tek bir husus oldu adamın siyasi hayatı boyunca, o da halkın tamamının terapiye ihtiyacı olması konusuydu. Gerçekten psikolojimiz hiç iyi değil, üst üste gelen ekonomik kriz + pandemi çok kötü etkiledi. mutluluk da, mutsuzluk da bulaşıcıdır. Kimsenin birbirine tahammülü, hoşgörüsü, saygısı kalmamış. Çünkü herkes kafasında sürekli onlarca sorunu düşünerek yaşıyor.

Parayla saadet olmaz diye bir söz var, doğru sadece para yetmez, ama şu da bir gerçek ki parasız da saadet olmaz. Malesef çok yüksek ekonomik baskı var (her ne kadar çıkar telefonunu, yok o zaman niye cafeye gidiyosun diyenler de olsa) , kapitalizm kol bacak ne varsa dalmış durumda. Ben pek çok avrupa ülkesini gezdim, Türkiye kadar tüketim çılgınlığı olan bir yer görmedim.

Az kazanan ya da kazanamayan, sürekli tüketerek mutlu olabileceğine inanan bir toplum oluşturuldu. Ülkede herkes zengin olma derdinde, akademik başarı, mesleki tatmin gram umrunda değil. Çünkü gelir farkı o adar açıldı ki, Türkiye'de mutlulugun ancak z enginlikle geleceğine inanılıyor. Hoş yanlış da değil. Çünkü Türkiye'de ya zenginsin, ya da açlık, yoksulluk sınırlarında.. Zengin olmayıp da refah yaşamana imkan yok. Bu toplumda insanların güleryüzlü, hoşgörülü, işini severek yapmasını bekleyemezsin. Söylediklerim birilerine tuhaf geliyor olabilir. Ancak şöyle 5-6 ay farklı bir ülkeye gidip, tekrar döndüğünüzde dediklerimi çok daha net anlayacaksınız.

Adamin anlatmak istediğini anlamayıp mi yazdınız bunları gerçekten pes..