Kanada'ya yaşamaya gidiyorum

20 yaşındayım forumdaki çoğu kişi benden büyük abilerimdir. Yaklaşık 5-6 senedirde yurt dışına taşınmayı istiyordum. ABD, japonya vs. Ülkemizdeki alım gücünün bir hayli düşmesi ile artık iyice yurt dışına gitmekten bir şey düşünemez oldum. Kötü bir araba ve ev almak için tüm hayatımı bu ülkede çalışarak geçirmek istemiyorum ve bunun içinde her şeyi göze alıyorum (yeri gelecek sokakta uyumak zorunda kalacağım). Peki nasıl gideceğim?

İltica yolu ile.

İlk başta Turist vizesine başvuracağım ardından vizeyi aldıktan sonra direk kanadaya uçup iltica işlemlerini başlatacağım. İlticamın kabul olacağı kesin değil, yani başarısız olma ihtimalim var. Çok fazla zorluk çekeceğimin farkında olarak bu işlemi yapıyorum zira ömrümün geri kalanını bu ülkede zorluklar içerisinde yaşayacağıma dişimi 1-2 sene sıkar ardından geriye kalan hayatımda kendimi, gelen zamlardan, Arabistan'daki petroller gibi fışkıran araba fiyatlarından üzmek yerine, bir kıyafet mağazasından çok hoşuma giden bir pantolunu ücretinden dolayı değil, bedeni olmadığından dolayı alamayıp üzülmek istediğim için artık bunu yapıyorum.

Yaklaşık 70.000₺ civarı kredi çektiğim bir parayla koyulacağım bu işe. B2 derecesinde de İngilizcem var. Ailemede gittikten sonra haber vereceğim zira diğer türlü hiçbir şekilde izin vermeyeceklerini biliyorum. Arkamdan üzülecekler bunuda biliyorum ama şu noktadan sonra eminim ki yapabileceğim başka bir şey yok. İyi ki benden 10 yaş büyük 2 tane abim var, annem babam için gözüm arkada kalmayacak.

Elimde bir meslek yok. Sadece bilgisayar tamirinden az buçuk anlıyorum. Oraya gittiğimde vasıfsız işlerden başlayıp yavaş yavaş ilerlemeyi planlıyorum tabii ki hiçbir zaman köydeki hesap çarşıya uymuyor. Her şey oraya varınca başlayacak.

Bu konuyu açma sebebim siz abilerimden fikirlerinizi duymak, ayrıca daha önce benim gibi bir düşünen olduysa da onunda fikirlerini almak.

Yukarda da dediğim gibi, orada olacak her şeyi göze aldım. O yüzden bir korkum yok. Her şey olacağına varır. Güzel ülkemizi terk edenler değil terk ettirenler utansın.