Şöyle düşünelim. İnancının var olduğunu belirtiyorsun.
İki yol var karşında;
1. yol; o kadar sıkıntılı, o kadar dikenli o kadar zor ki, yürümeye mecalin yok. Önüne sürekli engel çıkıyor ama bir yandan da yolun sonunu görebiliyor ve bunlar elbet bir gün biteceğini biliyorsun. Sonsuz bir mutluluk, orada sıkıntı, keder, üzülme, ağlama yok. Her şey bedava. İstediğin kadar yiyip içebiliyorsun ve sürekli mutlusun.
2. yol; yol o kadar güzel ki, kaymak gibi akıyorsun. Yolun üzerinde her şey var ama yolun sonunu bir görüyorsun ki, ateş, azap, o kadar kötü ki aklın almıyor ve buradaki azap hiç bitmiyor.
iki yolda geçici ama iki yolun sonuda kalıcı. Tercih senin.