Çok iyi anlayabiliyorum Karaman'da yaşarken şehrin göbeğine yakın oturduğumuzdan herhalde yakınımızdaki camiden çok fazla hayatını kaybedenlerin haberleri anons edilirdi. Her gün yarım saat falan vefat haberi dinliyorduk. Bilmem neyin kızı, bilmem kimin torunu. Bizim oranın insanı da herhalde isim vermeye bayılıyor imam başlıyordu şunun kuzeni, şunun torunu, bunun eşi, onun akrabası... Arada bir duymak güzel hissettiriyor insana ölümü hatırlatıyor ama her gün sabah 9da yarım saat vefat haberi dinlemek de harbiden insanın yaşam enerjisini söküp alıyor