Bugüne kadar çok kötü şeyler yaşadım (İnsanların gözünü korkutan) ama nedense hiçbiri gerçek anlamda umurumda olmadı, yani bir forumda değilsem veya başka bir deyişle kendimi tanıtmıyorsam bunlar asla umurumda olmaz. Hepsi de geride kaldı ve bugün sicilimin temiz olması beni çok sevindiriyor.
Geçmişte kalan problemli hayatımdan ötürü YTÜ Elektronik ve Haberleşme Mühendisliğini rekor derecede uzattım. Atılmadan 1 sene önce bitirdim. Keyifler yerinde, uzattığım için samimi gelmeyebilir ama bilgime güveniyorum.
Spor yapıyorum, spor kurslarına gidiyorum, kendime çeki düzen veriyorum. Korkunç kiloma rağmen aynada üzülmüyorum artık, genetik de etkili. 10 sene önce memelerim sarkıyordu mesela. Halen göbek var ama hoşuma gidiyor. Sağlık için kötü tabii.
Bahçelievler'deki devasa evimi satın aldım, keyifler yerinde. Yabancı dilim çok az var, yani sadece Intermediate düzeyinde İngilizce var, bu kadar. Bu sebeple yurtdışı düşüncem hiç olmadı, benlik bir olay değil. Ülkede ekmek bulamayan biri değilim ki, neden bana sürekli yurtdışına çık diyorlar? Zaten kabul edeceklerini de sanmam. İstemiyorum da. Ayrıca mühendislik zekamın aksine (Kendime gerçekten bir mühendis beyin olarak bakıyorum) yabancı dil zekam sıfır.
Sizler neler yapıyorsunuz? Hayat nasıl? Sonunda psikolojik problemlerimi geride bıraktım. Tanıyanların hakaret etmemesini istiyorum, çok istiyorlarsa yazmadan geçebilirler.
Kendimi iyi hissettiğim için bunca zamandan sonra yanlış bir şeyler var gibi geliyor.
