Duygularımıız ölüyor mu?

Normalde siniri , mutluluğu , üzüntüyü ve her duyguyu hat safhada yaşadığım halde son zamanlarda ne durumu olursa olsun bi şey hissetmemeye başladım. Aramızdan çoğu kişide bu durumun olduğunu söyleyebilirim. İnsanlar artık hayatını sadece yaşamak için yaşıyor gibi hissediyorum. Hergün çalışan insanlar, sırf bir sonraki gün çalışmak için çalışıyorlar. Hepimiz de bu sistemin bir parçasıyız. Bu zamana kadar yaşayıp ölmüş insanlar ve şuanki insanlık nesli ne için yaşıyor. Mutluluk , üzüntü , heyecan ve sinir artık bu duyguların sadece tanım olarak kaldığını düşünüyorum. Siz de aynı şekilde mi düşünüyorsunuz?

Oluyor her şey ilk aşkla başlıyor sonra zamanla bitiyor. Özellikle günümüzde yetişen neslin hızlı tüketimi ile bu daha erken olmaktadır. Yokluk veya fakirlik denilen oldu aslında duygu zenginliğinin sebebedir.
Her şeyi hızlı tüketmeyin ..
Hazır para sevmeyin...
Emeksiz yemek zevk vermez bunu her daim hatırlayın

Çip taktırmadan robot gibi olduk hepimiz. Size katılıyorum hocam duygu muygu kalmadı artık

Aslında en son ne zaman gerçek bir duyguyla güldüğünüzü düşünürsek duygularımızın mezarını kazdığımızı farkediyoruz

Bitmişiz hocam farkında değiliz... Bir sonsuz döngünün içindeyiz. Doğ -> Büyü -> Oku, meslek sahibi ol -> evlen -> çoçuk sahibi ol -> hayatını çoçukların için bitir. -> öl. Sonda da kapanışı yapıp veda ediyoruz. Bir kesim sadece böyle yapmayıp istediği gibi yaşıyor ama onların da sorunları vardır elbet...

Hocam ben böyle yaşamak istemiyorum. İnsanız farklı olmak istiyorum. 7 milyarın da farklı olmasını istiyorum. Üstteki yorumda bir hocam belirtmiş gerçekten çipsiz robot gibi olmuşuz. Ben mi hayattan çok şey bekliyorum yoksa normali mi bu acaba

duyguları hor kullanışımızdan hep.

Duyguların ölmüyor hocam. Sadece siz alışıyorsunuz. İnsan alışır.

kesinlikle normal hocam çoçuğunuz yoksa iyi bir mesleğiniz var ise tavsiyem biraz birikim yapıp yurt dışına çıkmanızdır. Çeşitli kültürle, insanlarla tanışıp birlikle olarak hayatınızı anı deposu yapabilirsiniz. Yaş geldiğinde de evlenmek isterseniz evlenirsiniz. Böylece ileride geriye baktığınız da ne güzel yaşadım diğer insanlardan farklı diyip kendinizi teselli edebilirsiniz. Zaten insanı tek bir ülkeye sıkıştırmak çok saçma gezilcek o kadar yer, yaşanıcak o kadar hayat var ki insan tek bir yerde sabit kalınca karamsarlığa başvuruyor. Günümüz ve Türkiyenin şartlarından dolayı alışkınım ben...