1994 Yılında Sivas'ın Ulaş ilçesine bağlı bir köyde yaşayan Nurettin isimli bir vatandaşımız, köye 2 km kala, traktörüyle 30 metrelik bir yerden aşağıya doğru düşüyor. Hastahanede yattığı 18 gün boyunca ziyarete gelen arkadaşlarına "Ben düştüm başkası düşmesin" diyerek, tam da o virajın başına "NURETTİN'İN DÜŞTÜĞÜ YER" diye bir tabela asılmasını istiyor.
Tabii bunu duyan arkadaşları gülüşüyor. Fakat Nurettin 18 günün sonunda ölünce, bunu vasiyet kabul edip, oraya bu tabelayı dikiyorlar.
Oğlu, "Bu yolun sıkıntısı var. Bu yol yağışlı havalarda ve özellikle kışın hiç kullanılmıyor. Yağmur yağdığında araçlar zorlukla gidip geliyor." diyor.
Köyün muhtarı "Her ne kadar moral bozsa da o tabelayı gören yavaşlıyor. 20 seneden beri kaza da olmuyor" diyor.
Ne diyordu o güzel şarkıda
"Bir başkadır benim memleketim"
