Bugün bir ilin bir üniversitesinin Sosyal Sorumluluk dersi adı altında bir etkinlik yaptılar. Bu etkinliğe kuzenim araştırma görevlisi ve dernek üyesi olduğu için ben de gittim. Kurum küçük yaşta yakın akrabaları tarafından cinsel saldıraya uğramış kız çocuklarını koruyan yüksek güvenlikli bir yerdi. Açıkçası gitmeyi pek istemezdim ama herşeyi görmek gerekir diye düşündüğüm için gittim. Oradaki koruma altında olan birbirinden güzel kızlarla sohbet etme imkanımız oldu. Kimi yaşadıklarından dolayı akli dengesini kaybetmiş kimininde fiziksel kaybı olmuştu. Muhabbet etmeye başladıktan sonra herkes birbirleriyle tanışıyor kaynaşmaya çalışıyorduk. Küçük D. tanışmak istedik baya muhabbet ettik. Okulundan,dinlediği müzik türünden vs. çoğu şeyi konuşma imkanımız oldu. Boş kaldığım bir kaç dakika içerisinde telefonda forumdan gelen mesajlara cevap verirken beni gördü "Abi ne yapıyorsun video mu açacaksın?" diyince ben de "Hayır bir web site var oradan mesaj gelmiş cevaplıyorum" dedim. Tabi o an farklı bir tepki beklemiyorsunuz. "Site derken ne yapılıyor ki heykırlar mı var" dedi.
"Tabi ki hayır. Burada webmasterlar yani bilgisayarı ileri derece bilenler,mühendisler,iş adamları,öğrenciler yani kısaca herkes var diye detaylı anlattım." dedim. Küçük D.'nin gözlerinin içi güldü. "Biliyor musun abi dedi ben köyde kalıp okusaydım mühendisi olmak istiyordum çünkü abim sürekli oyun oynardı ben de oynamak isterdim pek izin vermezdi.Bundan dolayı bende bilgisayar mühendisi olup sürekli oyun oynamak istiyordum." gibi bana göre çok anlamlı bir konuşma yaptı. Artık köyünde nasıl bir olay yaşadıysa.. Sürekli heykır heykır diyip gülüyordu.Bende " Okuluna devam ediyorsun derslerin iyi olsun sen de olabilirsin. Hatta sana söz üniversiteyi kazandığın gün bilgisayarını ben alacağım. Sen de heykır olabilirsin" dedim. Dedim ama içim buruk gözlerinde yaşama sevincini görmemek imkansız. Böyle bir kıza neden bu şekilde şerefsizce bir olay yaşatılır bilmiyorum. Bu sözümün üzerine koruma annesinin yanına gidip elinden tutup getirdi onunla da konuştuk biraz.
Ayrılmadan önce "Abi heykır abilere çok selam söyler misin. Ben onları çok seviyorum iyi çalışsınlar bi de sürekli oyun oynasınlar." diyince zaten ben ondan sonrasını hatırlamıyorum.
Sonradan öğrendim ki yakın bulduğu insanlara bu şekilde yaklaşıp kendini yalnız hissetmemek için sevdiğini söylüyormuş. Bilmiyorum değişik bir duygu yaşadım ama Küçük D. sizler gibi heykır olmak istiyor arkadaşlar. Eminim ki gün gelecek bu kardeşimiz bir yazılımcı olarak ülkemize hizmet edecek. İnşallah bu yolda daha fazla sıkıntı yaşamadan hayatına devam eder.İşin özeti çok özel insandan çok özel yerden sizlere selam getirdim arkadaşlar. Üzerimde kalmaması adına bu konuyu paylaşmak istedim. Sizler de dua ederseniz kardeşlerimiz için en faydalı işi yapmış olursunuz.
Bu olayı kurum müdürünün iznini alarak anlatıyorum. İyi forumlar.
Umarım Küçük D. bir gün heykır olur...
