25 ocak 2016 tarihinde 12 aylık vatani görevimi Cumhurbaşkanlığı Muhafız Alayı`nda tamamlıyarak sevdiklerimin yanına döndüm.
Ama nedense döndükten 1 hafta sonra kendimde çeşitli gariplikler sezdim.
Askerdeyken keşke sivilde olsam gezsem, dolaşsam yalnız başıma sokaklarda müzik dinleyip insanlar arasına karışsam diyordum. Sevdiklerim ile beraber vakit geçirmeyi özlemiştim, döneyim birşeyler yaparım elimden geldiği kadar herkese yardımım dokunur diyordum.
Ama emin olun hiç birşey böyle olmadı.
Evden dışarı adım atmak istemiyorum. Yaptığım herşeyden çok çabuk sıkılıyorum ve boşlukta gibiyim ne bileyim, kendimi acıkmış gibi hissediyorum mesela kalkıp birşeyler yiyorum ama amaç zaman öldürmek açlık değil.
Çok çabuk sinirlenip saçma sapan cevaplar ile insanların kalplerini kırabiliyorum. 1 dk önce gülüyorsam 5 dk sonra ağır hüzün hali yaşıyabiliyorum..
En önemlisi birden üzerime askerliğinde bitmesi ile sorumluluklar yüklendi ve kaldırabilirmiyim bilmiyorum.
Çevremde olup bitenlere ise maddi yada manevi yardımda bulunamıyorum, buda canımı baya sıkıyor ve sürekli beni yiyip kemiriyor adeta.
Belkide bir kız arkadaş eksikliği yaşıyorum ama yok kesinlikle bunuda istemiyorum, çünkü şu an bile kendi iç dünyamda karmaşa içindeyken asla ona vakit ayıramam, kimseyi ümütlendirip vebalde almak istemiyorum.
Kısacası askerlikten sonra yaşadıklarım bunlar arkadaşlar..
Kabus gibi bir dönem
Ne uyku tutuyor nede birşey mesela gecenin bu saati olmuş belki uyusam rahatlıyacağım ama istemiyorum aem oynayıp zaman öldürüyorum yada fm..
Kız arkadaşımla 10 günde bir görüşüyoruz neredeyse bu yüzden.
