Alıntı
Eski çağlarda yaşayan bir filozof, daima gerçekleri söylediği için kralı kızdırmıştı. Kral, filozofa ölüm cezası verdi ve ölmeden önce filozofun zekasıyla alay etmek için:
“Ölmeden önce, son bir cümle seylemene izin vereceğim. Bu söyleyeceğin cümle; doğru çıkarsa başın kesilecek, yalan çıkarsa asılacaksın...”
Filozof derhal bir cümle söyledi ve her iki türlü ölümden de kurtuldu.
“Beni asarak öldüreceksiniz...”
Onu asmaya götürseler, filozof doğruyu söylemiş oluyordu; ki o zaman asılması değil, başının kesilmesi gerekiyordu. Başını kesmeye kalktıklarında yalan söylemiş oluyordu ki, asılması gerekirdi. Böylece O’nu ne asabildi ne de başını kesebildiler...
“Ölmeden önce, son bir cümle seylemene izin vereceğim. Bu söyleyeceğin cümle; doğru çıkarsa başın kesilecek, yalan çıkarsa asılacaksın...”
Filozof derhal bir cümle söyledi ve her iki türlü ölümden de kurtuldu.
“Beni asarak öldüreceksiniz...”
Onu asmaya götürseler, filozof doğruyu söylemiş oluyordu; ki o zaman asılması değil, başının kesilmesi gerekiyordu. Başını kesmeye kalktıklarında yalan söylemiş oluyordu ki, asılması gerekirdi. Böylece O’nu ne asabildi ne de başını kesebildiler...
valla o anda nasıl aklına gelmiş ... taşlayarak döverek öldürseydi kralında kafa çalışmıyor ki
.
