İzmir Yeni Bir Umut mu? Kendi Hayallerinin Celladı Olanlar

Konuyu off topic bölümünde de açtım; ama bir de burda açıp tavsiye almak istedim.

Dönem dönem, melankoli mi desem, akut depresyon mu yoksa arpanın bol gelme hali mi bilmem, bir tuhaf sorgulama sürecine giriyorum. Yaşın ufaktan kemale ermesinden de kaynaklanabilir elbet bu durum. ☺️

Peki siz hiç kendi hayallerinizi boğazlayıp da derin bir çukura gömmüş gibi hissettiniz mi kendinizi? Ne olmak istediğiniz yerdesiniz ne de olmak istediğiniz kişisiniz. İnançlı bir insanım; bundan ki kastım isyan ya da sitem değil.

Daha evvel buralarda da birkaç konu açtım. Belki hayallerimi canlandırabilir, belki yarım bıraktıklarımı tamamlayabilirim diye. Olmadı... Olmuyor... Olmayacak belki de... Senelerce radyo, tiyatro ve gazete ile ilgili işlerden hem hayatımı kazandım hem de mutlu mesut yaşadım.

Sonra bize kadrolu ol dediler. Kendini sağlama al dediler. Demekle kalmayıp o tarafa doğru itelediler. 😁 Çıkıp da "cesur ol" ya da "mutlu ol" demediler. Ne yeteneğimden ne de çalışkanlığımdan şüphem var; ama hayat öyle garip yerlere savurdu ki beni şu an sadece sinekli eşek dötündeki kuyruk gibiyim.🤣 Ne tarafa lazımsam o tarafa savruluyorum.

Ankara'da ufak da olsa bir düzen kurdum. Burada da kan emicilerle tanışmadan olmazdı elbet. "9" isimli animasyon filmdeki ruhlarla çalışan tılsımlı taş gibi ruhumu emdiler, enejimi emdiler. Bir yandan da devam eden bir tedavi olayımız var. O da birazcık yoruyor. Burada yeniden hayallerime dair umutlarım yeşermeye başlamışken yine filler tepişti ve o yeşeren hayaller bir kez daha ezildi onların ayakları altında. Bir kez daha rota yeniden hesaplandı. Mücbir sebeplerle İzmir'e pılımı, pırtımı, kırık dökük hayallerimi alıp gidiyorum. Yalnız bu kez orada daha yoğun bir sürece gireceğimden hayallerimi gömmekle kalmayıp yakacağım gibi görünüyor.

Memlekette "ass" bitmez. Ben de bir "ass" paratoneri olduğum için orada da 3-5ine denk geleceğine eminim.🤣

Ben sadece hayallerimi değil, sevinçlerimi, mutluluklarımı, umutlarımı hatır hutur katlettim. Yaşadıklarımın ya da geride bırakmak zorunda olduklarımın 20de 1ini bile anlatamadım burada. Düşünün ki gerçek hayatta karşıma alıp da dert edindiğim bu durumları anlatacak bir dostla da tanışamadım daha.🤣🤣🤣

Neyse... Hasılı kelam ben kendi hayallerimin celladı oldum. Siz kaç hayalinizi gömdünüz? Yok mu böylesi bir halden sıyrılıp da kendini mutlu eden yola yeniden kavuşan?
İzmir özelinde düşünüldüğünde çok yoğun çalışılırken yeniden hayalleri körükleme fırsatı bulabilir miyim? Merkez de değil Kemalpaşa'dayım bu arada.

İzmir farklı yerdir. Çalışmasından tutunda, sosyal ilişkilerine kadar diğer bölgelerden ayrıdır. Eğer başlangıç yapacaksanız, geçmişinize takılmadan başlayın. İnsanları tanıdığınız gibi görün. Yaşadıkça anlayacaksınız zaten

umarım başlangıcınızda, geleceğinizde parlak olur

İnşallah ama işte bir de yoğun mesaisi olan bir mesleğim var. Fırsat bulabilir miyim onun da merakındayım

Al benden de o kadar, henüz 25'imdeyim ve ekim ayından beri izmirdeyim. Kendi işimi yapıyorum çok yoğun çalışıyorum bunun yanı sıra işim çok stresli kaldıramıyorum. Pandemi desen en çok beni vurdu gibi hissediyorum. Sokağa çıkma yasaklarında çalışıyorum gecenin bir yarısı uyanıp çalışıyorum sabah 10 akşam 8 çalışıyorum en son ne zaman dışarı çıkıp gezip dolaştığımı hatırlamıyorum. Gelirken hiç böyle hayal etmemiştim halbuki. İzmir kötü bir yer mi? değil fakat ben henüz gezmeye fırsat bulamadım. Çalıştığım iş yerinde ki arkadaşlarım çok samimi ve çok neşeli. Bazen diyorum tası tarağı topla kürkçü dükkanına dön ama olmuyor

Benim ne yazık ki dönmek gibi bir şansım yok. Kendi işim değil zira. Bilinmezlik korkutuyor biraz, biraz da tecrübe.

Olsun olsun, vaktiniz illaki kalacaktır. Çevre değişimi bile iyi gelir size merak etmeyin