Sabah yandaki dönercide önce karnını doyurur ( ya da haraç kesiyor emin değilim ) sonra kapının önüne gelir gözümün içine baka baka bekler (ajitasyon zamanı) kapıyı açarım içeri girer sallana sallana koltuğuna geçer (artık halı sermek zorunda kaldım çok tüy oluyor) akşama kadar uyur yalanır ondan sonra akşam olduğunda kapının önüne gelir kapıyı açarım çıkar gider. ne ortalığı karıştırma ne haylazlık ne başka koltuğa çıkma hiçbiri yok. geçen müşteriler gelince koltuğun üzerindeki halıyı kaldırdım, adam oturdu, baktım geldi içeri girdi hop adamın arkasına geçti resmen adama burası benim dercesine adam kalkmadı ama sevdi onu bolca.

inanın hayatımda o kadar gereksiz insan gördüm ki, hepsini toplasam bir bu arkadaş etmez adı ZEYNEP bu arada