Başarının sırrı: Çıkar İlişkisi 🥸

Başarının sırrı: Menfaat ilişkisi (Maalesef ama gerçek!)

Evet evet, kabul edelim... Başarı dediğimiz şey, çalışkanlık, yetenek falan değil. O işler masallarda kaldı. Gerçek dünyada oyunun adı: Menfaat İlişkisi.

Karşındaki insan dümdüz, bomboş, hatta "Bu kadar da olmaz" diyeceğin seviyede mi? E, ne fark eder ki? Bir gün bir bakmışsın, mevki sahibi olmuş, kapısında kırk takla atanlar var. Çünkü bu oyunun kuralı basit: Kimseye hak ettiği için değil, işine yarayacağı için değer ver. Yani sevgi, saygı falan güzel şeyler ama içinde "İleride bana faydası olur mu?" filtresi yoksa, geçmiş olsun kardeşim, bu ülkede bir adım bile ilerleyemezsin.

Şimdi burada durup bazılarınızın "E madem bunu biliyorsun, sen neden hâlâ bir baltaya sap olamadın?" dediğini hissediyorum... Çok haklısınız! Ama işte, problem de burada başlıyor.

Yalakalık? Midemi kaldırıyor.
Çıkar ilişkisi? Ruhumu daraltıyor.

Sevmediğim insanlara iyi davranmayı geçtim, sevdiğim insanlara bile bazen tahammül edemiyorum. Ama işte, hayat da diyor ki: "Kardeşim, kimin ne olacağı belli olmaz." Bugün burun kıvırdığın adam, yarın öyle bir yere gelir ki, sen kapısında sıraya girersin. O yüzden sistem şöyle işliyor: "Önden biraz sahte sevgi, biraz cilalı saygı koy, ileride lazım olabilir."

Ve işin ironisi?
Bunu bilmek yetmiyor! Çünkü icraate dökmek için gerçekten ruhunu satman lazım. Ve işte, ben o kısmı... Pek beceremiyorum.

Bu aynı siyaset gibi, siyasette bu şekilde işler. Hayatta artık bu yöne evrildi diyebiliriz.