Dert kimde yok ki? 🤔

Sosyal medyada storylerini gördükleriniz, her gün mutluluktan sıçmıyor arkadaşlar, mecburen bunu yapıyor.

Burada kimse demesin ki "yaf kardeşim sen ne konuşuyon, benden dertlisi mi var bu dünyada? ben ne haldeyim sen biliyon mu?

Herhalde herkesin derdi kendine büyüktür.
Demem o ki, argo için affınıza sığınıyorum. Zira bu ergenlerin halleri beni öldürecek. Hep bir negatif.

He kardeşim ya,
Kıyamet kopacak,
Lağv olacağız anasını satayım
Yahu etmeyin eylemeyin.

HEDEF yahu hepsi bu.
Bir hedef bulun, peşinden koşacak bir ömrünüz olacak.

Yok ben yapamam.
Yok ben edemem.
Dayımız yok ki! Olsa sanki bu akılla faydası var olacakmış gibi..

Arkadaşlar, ister isteyin ister istemeyin ama dünya dönüyor. Kainat dönüyor. En küçük atomlar bile hareket halinde, bırakın kendi kendinizi yok etmeyi de hedefinize koşun!

İnsan aklını mutlaka meşgul etmelidir. Bunun en hayırlısı da bir iş tutmaktır. Boş kuruntular, size bir ömre mal olur.

Olan size var ise ailenize olur.
Karınca gibi olsa da ilerleyin, göreceksiniz ki o büyük görünen hedeflere ulaşmak için bu hiçbir şey yapmamaktan faydalıdır. Hayal etmek hedefin ilk aşamasıdır.

Önce bir düşünün.
10 yıl sonra kendinizi nerede görmek istersiniz ve şuanda bunun için ne yapıyorsunuz? Sizi hayalinizdeki hedefe götürecek en ufak bir adım attınız mı?

Dans etmeyi öğrenmek isteyen biri Youtube'de bir eğitim videosu izlemiş olsa, bu hedefine doğru bir adım olur.

Bir yazılımcı olmak istiyorsanız,
Bir eğitim videosu izlemekle kalmayın, herkes gibi değil kendiniz gibi yapın bunu. Sizin olduğu belli olsun.

Öyleyse sabırlı olun ki, karınca gibi kazanınca bile şükredesiniz. Sabrın karıncalar gibi bir araya gelince dağa dönüştüğünü göreceksiniz.

Bugün koca bir dağ gibi görünen (Apple, Google, Facebook, Twitter, TikTok) bir zamanlar ceplerinizdeki harçlıklarla kuruldu. Aslında var diye bir şey dünyada hiç olmadı. Birileri sıfırdan bir işe girdi ve bugünkü dağı oluşturdu.

Burada mesele önce yapacağına insanın kendinin inanmasıdır. Bir başkası inanmasa da olur.

Hedefi olmayan gemiye rüzgar yardım edemez.. Bu söz bir yerden aklımda kalmış, sanıyorum ki haksızda değil söyleyen.

Cümleten hayırlı akşamlar.

Sosyal medya çok garip biryer. Fakir zengin, zengin fakir, mutsuz mutlu, mutlu mutsuz. Daha neler.
Bir örnek vermek gerekirse; Bir kız arkadaşımı biliyorum. Dışarı bir çıktı mı farklı kıyafetler alıp aynı günde 4-5 story post stoğu yapıyor, her gittiği yerin yemeğinden tut lavabosuna kadar çekiyor.
Saygı duyarım ama gerçek değiller...

Dert tasa gamsız olan yoktur be

Kişileri tenzih ederim lakin bu birbirine bakıp kararan üzüme benziyor. İnsanın özü, servetidir. Serveti, mal mülk görüp kıymetsizleştiriyoruz oysaki, çok yazık.

Şuan insanlar gezdikleri yerleri gerçekten gezmek için mi gidiyor? Hayır sosyal medyaya atıp hava atacak ya

Konserler, seminerler Allah aşkına kaç kişi gerçekten bunu içinden geldiği için yapıyor ki... Belki çok çok az.

Kimse öyle görünmek zornuda değil benim derdim olduğunda da olmadığında da öyle şeyler paylaşma ihtiyacı duymuyorum ne yaşarsam kendi halimde yaşıyorum. Özenti değilim başkası şunu yapmış ben de yapayım diye uğraşmıyorum ama bu şekilde bir sürü arkadaşım var paylaşım yapan

Hocam konunuzu gördüm ve çok beğendim. Güzel bir konuya değinmişsiniz. Yazınızdaki şu cümle çok anlamlı "Aslında var diye bir şey dünyada hiç olmadı. " Bu cümle herşeyi özetliyor. Bu yazınızla siz, karanlığa küfür edeceğinize bir mum yakmışsınız. Tebrikler.

Her şey ilk adımı atmakla başlıyor.