Adamın biri güzel bir papağan satın alarak eve getirmiş ve başlamış konuşmayı öğretmeye. Özellikle papağanın "amca" demesini istiyormuş.
Günlerce uğraşmış ancak papağana tek kelime öğretmeyi başaramamış. Bir gün iyice sinirlenmiş ve papağanın bir tüyünü kopararak, "amca de bakayım" diye bağırmış. Papağandan yine ses çıkmayınca her seferinde "amca de bakayım" diye diye hayvanın tüylerini tek tek yolmuş. Adam, tüylerini tamamen yolduğu papağanı tavuk kümesine atmış.
Sabaha karşı kümesten gürültüler gelmeye başlamış. Kümese giden adam birde ne görsün, papağan bir tavuğun üzerine çıkmış, tavuğun tüylerini tek tek yolarak her seferinde "amca de bakayım", "amca de bakayım" diye bağırıyormuş.
Özellikle çocuk sahibi olan üyeler şunu iyi bilsin. Bir insana bir şeyler öğretmek istiyorsak çok sabırlı ve esnek olmalıyız. Öğrenme kişinin istemesi ve bilgiyi veren kişiyi sevmesi ile mümkündür.
Öğrenme sırasındaki olumsuz davranışlar, kişinin bilgiye öğrenememesine neden olacağı gibi bu davranışları aynen modellemesine de sebep olabilir.
Ne öğrettiğinizden çok, karşınızdakinin ne aldığı önemlidir.
Amca De Bakayım? 🤔
3
●129
- 13-02-2021, 20:42:56Çocukluğumdan hatırladığım bir kıssadan hisse. Yeniden paylaştığın için teşekkürler adaşım. Belki bazı arkadaşlar linçleyebilir ama bence ebeveynlerin din bilgisini de korku ile aşılaması aynı şey. Çocuk sadece korkulması gereken bir figür olarak Tanrı'yı algıladığından ileride sorgulama yetisi bu konuda gelişmiyor. Dogmatik bilgiyi mantıktan uzak özümsüyor.
Aynı şekilde şiddet eğilimi gösteren kişilerin çocukluklarına inildiğinde; yüksek oranda çocukken şiddet görmüş olduğunu görüyoruz. Psikanalitik bir gerçektir. Dolayısıyla bu kıssadan hissenin ne kadar yerinde ve doğru olduğuna da bir gösterge diyebiliriz.
Önce sevgi.
