Çok Zengin Olmak İster misiniz?

Soru bu... Çok zengin olmak ister misiniz? Hani öyle böyle zengin değil, çok zengin olmaktan bahsediyorum. Hani şu Jeff Bezos'un servetini pirinç taneleri ile anlatan elemana yeni bir konu verecek kadar zengin olmak demek istediğim. İster misiniz? Kim istemez ki? Zengin olmakla ilgili bir tüyo vereceğimi ya da bir projeye sizi davet edeceğimi düşünerek konuya girdi iseniz arzunuz dahilinde an itibari ile "hımmmanağ" diye homurdanarak konudan ayrılabilirsiniz; zira öyle bir yazı olmayacak. Buradan sonra sadece keyifli (en azından ben keyif alırım diye düşünüyorum) bir sohbet ya da monolog vadedebilirim. Gerçi bu vaat bana ya da size ne kazandıracak onu da bilmiyorum.

Bugün bu zengin olma hevesimiz ve ömrü billah çalışmak zorunda oluşumuzla ilgili epey bir kafa yordum açıkçası. Kendimden yola çıktım bu kafa yoruşa başlarken. Halimize çok şükür bir işim ve aldığım düzenli bir maaşım var; ama yetiyor mu? Elbette Ali Ağaoğlu’na ya da Acun Ilıcalı’ya yetmediği gibi bana da yetmiyor. Hiç kimseye yetmiyor… Bundan ki atalar “gözünü toprak doyursun” diye atasözü görünümlü bir beddua icat etmişler. Ölüp de göz yuvalarımıza toprak dolmadan bizim bir şeylere doyma ya da “yeter ya, bunları benden sonra gelenler yesin” deme ihtimalimiz yok. Peki ne için? Neden bu kadar zengin olma, bu denli derin bir lüks içinde yaşama hevesindeyiz? Her gün Kobe etinden yapılmış kavurmayı ekmekle altın yaldızlı tabaklardan sıyırmak için mi istiyoruz? Gut oluruz… o kadar et yersek sonunda mutlaka gut oluruz. En harika içecekler, en sıra dışı yiyecekleri tatmak için mi? Onların da sonu gelecek… Ayrıca diyabet oluruz... Kolesterol falan fırlar bizim. Zira alışmamış mabadda Celvin Clein durmaz. Hasta oluruz, tam o arzu ettiklerimizi yiyecek çağa geldiğimizde Karatay diyeti, Paleo diyeti falan yapmak zorunda kalır “tüküreyim böyle paranın, servetin içine” deyip günaha da girebiliriz Maazallah. Toplum, aile, sülale ya da konu komşu baskısı ile memur olup da yükselme imkanı olanlar hep bir makam arzusu ile yanıp tutuşur. Meşhur “müdür” fıkrasındaki organın “ulan ben bile bu kadar hötlük yapmadım” demesine sebep olacak aktivitelere imza atan nice tanıdığım var. Özel sektörde çalışan da en kısa yoldan parayı nasıl bulabilirim derdi ile kimi zaman saçma salak işlere kolaylıkla bulaşabilir. İşi öğrenmeden işin bit yavruluğunu öğrenen çok kişi vardır bu yüzden. Gerçekten zengin olana kadar da bit yavrusu olarak anılırlar. Zengin olunca da “beyefendi” olurlar elbette. Çok fazla insanın açlıkla, yoksullukla, hastalıkla imtihan olduğu şu dünyada zengin olma hevesi de bir aşamadan sonra mücadele edilmesi gereken bir rahatsızlık gibi geliyor bana. Tıpkı obezite gibi… “Bizim oğlan yemek yemiyor” cümlesi ile başlayan serüvende “maşallah yemeye başladı” kısmına gelindiğinde bir düzenlemeye gitmezseniz “maşallah sizin oğlan da daha gibi olmuş” cümlesini işitmeye ve obez z kuşağına yeni bir nefer daha kazandırmaya mahkum olursunuz.

Sadede gelelim. Ben de para kazanmak isterim; ama bu parayı birilerinin emri altına girmeden, birilerinden (bazen o birileri normal şartlarda yüzüne “tüüü” demeyeceğiniz birileridir) ezik ya da “eşek” muamelesi görmeden kazanmak isterim. Kendime, aileme ve sevdiklerime yetebilmek isterim bu şekilde. Mesela mağara adamları bunu en kral şekilde yapıyorlarmış. Adam çıkıyor, bir mamutun alnının ortasına çakıyor mızrağı, hop hem bütün ailenin kışlık erzakı hem de kışlık kıyafetleri hazır. Daha ne olsun? Şimdi de mümkün bu durum. Çıkıp da mamut peşinde koşalım, ceylan sıkıştıralım savanada demiyorum elbette. Hayatta her işin bir alternatifi olduğunu düşünürüm hep ve o düşündüklerimi yapabilmek için de bir yol kollarım. Gerçi yaklaşık 15 yıldır ben de sisteme ve ailemin bana dayattıklarına sürekli boyun eğiyorum o ayrı. Misal ben tiyatro ve radyo işi yaptım yıllarca. Bence ve çok kişice çok da iyi yaptım. Önüm açıktı da; ama “olmaz” dediler. “Aç kalırsın, perişan olursun, kapılarda ekmek dilenirsin” dediler. Daha neler dediler de burada yazılmaz sanırsam. Misal ben Youtube işine daha Türkiye’de o kadar popüler olmadan merak sarmıştım. Ama Youtube için gerçekten iş yapmaya daha 1 ay önce başladım. Aha linki bu https://www.youtube.com/channel/UCAo...I5Z09rRHJDAbiA (reklamı da yapmış olayım). Şimdi geriye dönüp bakıyorum da değer miydi bu kadar kendimizi hırpalamaya. Hepi topu 60-70 sene bir ömür yaşayacağız. Allah izin verirse elbette... Gerçi babaannem “ben daha yaşamam” diye diye yarısı alınmış bağırsakla 89 yaşına kadar yaşadı o ayrı mesele. Başkalarının itip kakmasına katlanmadan, “taşı sıkıp da” kendi iaşemizi karşılasak olmaz mı? Hatta sadece kendi yeteneklerimiz dahilindeki işleri icra ederek hem yaptığımız işten keyif alsak hem de para kazansak olmaz mı? Şanslı bir grup dışında kalan bizler için sanırım “yok öyle bir dünya”.

Siz ne düşünürsünüz bilmem…(öğrenmek isterim elbet) Ayrıca R10’da bu konuyu nereye açacağımı bulamadığım için buraya yazdım. Değer mi gerçekten bu kadar didinip de herkesin aynı anda hayal ettiği sistem masallarına ulaşmaya çalışmaya?

gün gelecek zengin olacağım ama o zaman çok geç olacak. benim kodum 5 2 0 eninde sonunda o parayı bulacağım

Örneklerin ve felsefeniz çok güzel hocam.
Keyifle okudum.
Teşekkürler

Para = mutluluk, sağlık, huzur, güven

Zengin olmayı daha rahat tüketmek, lüks bir hayata ulaşmak olarak gördüğünüz sürece zengin olamayacaksınız. Çünkü tüketmenin herhangi bir sınırı yok, insanları zengin olmaktan alıkoyan da bu tüketim çılgınlığı.

Tam tersi zengin olmak aslında üretmektir. Bilgi üretirsiniz, mal üretirsiniz, hizmet üretirsiniz. Başkalarını tekrar ederek de üretemezsiniz. Kolay yoldan zengin olma hayalleri de çoğu zaman başkalarının gittiği yoldan gitmek üzerine kurulur. Oysa ki bunu başaranlar kendi yolundan giderek bunu yapıyorlar.

Kendi 24 saatinizle teoride zengin olmak, işi çok düşük ihtimaller zincirine bırakmaktan başka bir şey değildir. Eğer 10 kişi çalıştırırsanız 1 günde 240 saatiniz olur. 100 kişi çalıştırırsanız 2400 saatiniz olur. 1000 kişi çalıştırırsanız 24000 saatiniz olur. Teoride yine bu 1000 kişilik iş gücüne tek başınıza ulaşmak isterseniz, 1000 yıllık ömür yaşamanız gerekir.

İrili ufaklı birçok şehir ve kasabada kendi emeği ile bunu başarmış, zengin olarak tabir ettiğiniz insanlara bakın, kendi 24 saatleri ile çalışmıyorlardır.

Ve en önemlisi de zengin olma meselesinin gerçekten çok çalışmaktan ve ciddi riskler almaktan geçtiğini bilmek gerekir. Günümüz insanı çok çalışmak istemiyor, para kaybetme riski olan işlere de girmek istemiyor, bir gecede zengin olmayı hayal ediyor.

Zenginlik çocuk büyütmek gibidir, gözünüzün önünde büyüğüdü için ne kadar büyürse büyüsün sizin için hala o dünkü çocuktur. Ne kadar büyüdüğünü görmeniz için geçmiş fotoğraflara bakmanız gerekir.

Bundan 15 sene önce olsa çok zengin değil çok çok çok zengin olmak isterim derdim muhtemelen. Ancak yaş biraz ilerleyip çoluk çocuğa karşınca fikirler değişiyor. Çok çok çok çok zengin olmak için "bence" bir ev, bir araba, temel ihtiyaçları karşılayacak kadar alım gücü, bir de sağlıklı ve huzurlu bir aile ortamı yeterli. Buradan yola çıkarsak kendi kriterlerime göre çok zengin olduğumu düşünüyorum;

Bir ev ("Alamanyadan yeeanim gelecek, evi boşaltın" repliğine maruz kalmamak ve hatta acaba şu duvara bir tablo assam ev sahibi sıkıntı yaratır mı düşüncesi olmaması için), arabayı peşinat verip kalanı krediyle aldık daha uzun yıllar borcu var ama dert değil,
Bir araba (çocukları alıp hastaneye gideceğinde veya keyfi olarak dolaşmaya gitmek istediğimde kimseden rica etmek gerekmesin diye), evi alınca tipoya döndük (kapıdaki tipo hayaldeki Rolls Royce'dan iyidir),
Temel ihtiyaçları karşılayacak alım gücü,
Bir de sağlıklı, huzurlu bir aile. 1 yaşında bir oğlum var hepinizin ellerinden öper (: