Evet hocam. Diyet ve bağırsağı toparlamak ciddi manada değiştiriyor. Uzun uzadıya anlatabilirim bu konuları.

Gasp diyetini sadece 6 ay mı yaptınız yoksa hala ömür boyu yapıyor musunuz peki? Çok ilginç geliyor beynin farklı çalışma şekliyle bağırsağın ilişkisi.

Hocam gaps diyetini tamamen uygulamıyorum. Sadece sabahları kahvaltı yerine 7 adet acve hurması yiyorum. Gaps diyetinin temeli organik yemek hocam.

Her sabah bu şekilde mi peki? Ömür boyu dikkat etmek mi gerekiyor?

Benim önerim dikkat etmek hocam. Önce tedavi olana kadar tabiri caiz ise ohal uygulayacaksınız kendinize. etfrafınızdan ailenizden eşinizden annenizden bu konuda destek isteyeceksiniz. belli bir seviyeye gelince rahatlarsınız. Ben fastfoodu çok severim ama ayda 1 ya da 2 defa yerim. fazla yemem.

Değerli önerileriniz için çok teşekkür ederim hocam, dikkate alacağım 🙏🏻

Önceden madde kullanımı ile ilgili durumunuz veya olay oldu mu hiç @firatcelikdev;

Hayır asla, Allah korusun hocam Allah düşürmesin o yola kimseyi

Merhabalar, geçmiş olsun öncelikle.
Hem bir DEHB'li çocuk babası, hem de bir psikologum. DEHB, ilaç tedavisinin en etkili olduğu rahatsızlık diyebilirim. Dikkat-odak sorunları önemli ölçüde kontrol altına alınabiliyor. Tanımızı alıp ilaç kullanmaya başladıktan sonra öğretmeni çocuğu tanıyamadı resmen. Sanki o gitti, başka bir çocuk geldi, gibi yorumlar aldık. Tek başına dikkat ilacı bizim için yeterli olmadı, DEHB'ye bağlı olarak ciddi bir kaygı bozukluğumuz da vardı, bu yüzden doktor kontrolünde antidepresan ile birlikte kullanmaya başladık. Asıl değişim ondan sonra oldu. İlaçlara alıştıktan sonra hayat hem onun için hem de öğretmenleri ve bizim için ciddi anlamda değişti ve kolaylaştı. Kalp sorunlarınızdan bahsetmişsiniz, zaten bu tür ilaçlar verilmeden önce EKG çekilerek kalp ritmi vs kontrol edilir. Ona göre ilaç reçete edilir. Yine de bazı ilaçlar ağır gelebilir, o durumda ilaç değişikliğine gidilebiliyor.

Peki ilacın eksileri yok mu? Elbette var. Çocuğun eski neşesi yok oldu gitti resmen, ki bu beni bir baba olarak çok yaralıyor. Gözünden o pırıltı gitti resmen çocuğun. yorulduğunu bile koşarak söyleyen çocuk oturup defter kitabıyla oynuyor (9 yaşında). Ama maalesef sosyal varlıklarız ve topluma uymamız bazen mutlu olmamızdan daha önemli olabiliyor, ki ben bu durumdan bir baba olarak hiç memnun değilim. Keşke ikisinden birini seçme zorunluluğumuz olmasaydı. Ama dediğim gibi ya mutlu olacaktık ya da dışlanacaktık.