Bence burada mesele insanların neyi kafaya taktığından çok,birbirlerinin duygularına ne kadar saygı gösterebildiği.Birine önemsiz gelen bir olay,başkasının uzun zamandır içinde biriktirdiği şeylerin son damlası olabilir.Üstelik birini anlamak,onunla aynı fikirde olmak zorunda olduğumuz anlamına gelmiyor.İletişimin en büyük problemi de bu sanırım,insanlar anlamak için dinlemek yerine,hemen değerlendirmeye ve çözüm üretmeye çalışıyor.Oysa bazen insanın ihtiyacı bir tavsiye değil,sadece gerçekten dinlenmek.Her duyguyu haklı bulmak zorunda değiliz ama her duygunun bir sebebi olabileceğini kabul edebiliriz.