Hep ticaret konuşuyoruz biraz da hayattan konuşmak gerek.
Bir gün istesek de istemesek de nefesimiz tükenecek ve bilmediğimiz bir şekilde dini inançlara göre veya yokoluş kavramı artık neye inanıyorsanız bu şekilde devam edecek.
Peki siz bu durumu nasıl kabulleniyorsunuz, kimsenin ölümden sonra nasıl olduğunu bilmiyoruz tamamen yok olduğunu düşünürsek desem yokoluşun nasıl bir his olduğunu da bilemeyiz, yokluk kavramı korkutucu ve hissedilemeyen bir şey.
Hocam ölümü kabullenmek onun üstünde hiçbir etkimizin olmadığını da kabullenmek demektir. Buna 2 farklı şekilde reaksiyon gösterebilirsiniz. Ölümü düşündükçe çaresizliğe kapılıp tüm ömrünüzü depresyonda geçirebilirsiniz veya ölümün doğallığını kabul ederek gelip geçtiğiniz Dünya'ya sizden bir iz bırakmak için uğraşırsınız. Günün sonunda dünyaya bir iz bırakamazsanız, ölümünüzden sonra maksimum 2 nesil hatırlanırsınız sonra sanki hiç var olmamışsınız gibi dünya dönmeye devam eder.
Şahsen ben dünyaya bir çizgi bırakmanın çaresizlikle yaşamaktan daha mantıklı olduğunu düşünüyorum ama gelgelelim insanoğlu her zaman ümitlerimi suya düşürüyor
