Bir de aslında temel sebep şu:
Batı, kendine duyduğu yüksek güvenden abuk riskler almıştı, 70lerde, 80lerde, 90larda rakibi de yoktu. Nasıl olsa dünyanın kalanında büyüyen para batıya gidiyordu, kendini geliştirmiş insanlar batıda çalışıyordu, bir kuruluş yatırım yapacağında ilk önce en büyük 20 ülkeye (ABD+AB+Japonya) odaklanarak başlıyordu. Dolayısıyla riskler büyük alınabilirdi, ABD çökemezdi.

Oysa soğuk savaştan sonra sahne değişti. 1978de Çin ekonomik revizyona gitti. Sovyet tarzı merkezi iktisadı bıraktı ve karma ekonomiye adım attı. Vietnam, Hindistan, Endonezya, Rusya, Brezilya ekonomilerini kapitalist ekonomi içine soktu. Bu arada Asya kriziyle birlikte Asya ülkeleri "mali disiplin"in ne demek olduğunu öğrendi.

Asya ülkeleir mali disiplin gerçekleştirirken (Bizim merkez bankasında 80 milyar dolar olmasına bakmayın Çin ve Japonya'nın 800er milyar doları var) ABD savrukluğuna devam etti. Irak'da trilyon dolar batırdı, finans şirketleri kontrolsüz büyüdü.

Asya'daki ülkelerin hatası, büyürken ABD'li mali odaklara yaslanmasıydı bence. Bu hatadan döneceklerdir (ki zaten doğal olarak dönüyorlar çünkü ABD'nin gücü bitti).

Bu noktadan sonra olay, suyun altında nefesi en fazla yetenin karaya çıkması. Mali disiplin, birikim, piyasanın sağlıklı denetlenmesi en kritik anahtarlar.

Önümüzdeki 10 yılda olacak olan sermayenin giderek BRIC ülkeleri başta olmak üzere doğuya kayması olacak. (Brezilya, Rusya, Hindistan, Çin).