Çoğu insan varoluşun sancılı sokaklarında gezmektense masalların kucağında uyur. Bu yüzden, kuşkusuz, düşünenler için masalın cenneti değil varoluşun ve gerçeğin acı veren cehennemi vardır.
"Uyku iyidir. Ölüm daha iyidir. Ama elbette daha iyisi hiç doğmamış olmaktır."
fermante sucuğun tavada çıkardığı cızırtı sesisini dinlemek, hoşlandığın birini görünce kalbinin pır pır etmesi, kır çiçeklerinin farklı tonlardaki renklerini görmek, okey oynarken uzun süre beklediğin ara taşı çekmek, hakan çalhanoğlunun ansızın attığı golleri izlemek, "iyi ki yaşıyorum" dedirtmiyor mu ?