Öncelikle geçmiş olsun. Ben de benzer bir şeyi 2019’da yaşadım. Şunu samimiyetle söyleyebilirim: affetmemek bazen insanın kendini koruma biçimi oluyor. Çünkü yapanın tekrar yapma ihtimali yüksek.
Psikolog Beyhan Budak’ı mutlaka öneririm; videoları gerçekten çok kıymetli, kitaplarını da okudum ve bana çok şey kattı. “Unutamıyorum, yapamıyorum, bitiyorum” diyerek kendimizi çaresizliğe hapsetmek yerine, olanı olduğu gibi görmek gerekiyor.
Şunu unutmamak önemli: Senden ayrıldı, başkasına gitti, geri geldi ve sonra tekrar gitti. Bu tabloya baktığında, artık senin kontrolünde olan bir şey kalmadığını kabul etmek zor ama gerekli. O kişi başkasıyla bir deneyim yaşadı; tekrar bir araya gelsen bile bu durumun içten içe seni yıpratması çok olası.
Bu yüzden en sağlıklısı, yavaş yavaş unutmaya ve kendine dönmeye çalışmak. Yaşını bilmiyorum ama ben 36 yaşındayım. Eskiden geçmişim aklıma geldiğinde içim içime sığmazdı; şimdi ise neredeyse hiç canımı acıtmıyor. Aşk meseleleri bazen insanı yokluyor, bu çok normal. Ama zamanla bir bağışıklık kazanıyorsun ve dünya eskisi kadar yıkıcı gelmiyor.
Kendine zaman tanı. Geçecek. Gerçekten geçiyor.


https://www.youtube.com/watch?v=APJswlEJI-Q