Selamlar, madem böyle bir konu açtınız ben de biraz içimi dökmek istiyorum.
Ben 26 yaşında bir Türk Vatandaşıyım. 13 yaşımdan beri komilik, bulaşıkçılık, temizlik ve aklınıza gelebilecek her mesleği yaparak bir yerlere gelmişimdir.
Ailemin durumu bir anda en diplere düşmüştü bu yüzden kendi ayaklarımın üstünde durmam gerekiyordu 18 yaşıma kadar hem okuyup hem çalıştım.
18 yaşımda varımı yoğumu şirket açmaya yönelttim fakat tumadı...
Elde vardı yine sıfır KOCAMAN BİR SIFIR

Tüm hayattan bağlantımı koparmışım, kendimi sigaraya vurmuşum yataktan çıkmıyordum (Şükür ailemin durumu düzelmeye başlamıştı) fakat ben aile desteği nedir hiç görmemiştim o yüzden kendim çabalamaya çalıştım yaptım ettim ama yine başarısızlıklar dolu bir hayat oldu. Çok uzatmayacağım.
Kamu İşçisi olarak kamu kurumunda IT olarak çalıştım fakat içimde ukte kalan bazı şeyler oldu, istifa ettim ve kendi işimi yapmaya karar verdim tekrardan (Evlendim bu arada geçen yıl) Eşimle görüşüp (Memur) bu durumu anlattım ve kendisi kabul etti, dene. Ne kaybedeceğiz en fazla ömrümüzden 1-2 yıl veririz feda olsun dedi sağolsun.

Şimdi ise, ŞÜKÜRLER OLSUN Kİ bazı şeyleri yoluna koydum/koyduk ve Haziran ayında gelecek olan çocuğumu evladımı kanımı bekliyorum.
Tüm hayatım açlıklarla, gece aç uyumaları ve uykusuzluklarla geçti.
Şimdi ise bazı şeyleri yoluna koymaya başlamanın mutluluğunu yaşıyorum. Tabi yine uykusuz geçen gecelerim var ama feda olsun geleceğimize.

Normalde hayatta bu tarz içimi dökmem belki ilk defa göreceksinizdir forumda üye olduğum süre boyunca ama dolduğumu hissettim ve içimi boşaltmak istedim.
Umarım sizleri sıkmamışımdır iyi akşamlar.