Browland adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
Sabahın 6 sında kalkıp (çoğunlukla 5 te kalkıyorum) 6:30 da evden çıkıp 7 de servise binip 8 de iş başı yapıp akşam 5 e kadar çalışıp, saat 7 de evde oluyorum….

İstanbul’a geleli 2,5 ay oldu… ve bu süre böyle geçti, böyle geçmeye de devam edecek gibi görünüyo… akşam yemek yiyip çay içerken saat 9 oluyor… normalde 9 dan sonra 12 ye kadar çalışmam lazım evde ama 1 haftadır uyuya kalıyorum…

pazar günü olsunda evde dinleneyim diyorum, bir yere gitmek istemiyorum…

pazartesi olunca da pazar günün rahat dinlenmesi nedeniyle işe gitmek artık zor gelmeye başladı…

2,5 aydır hayat yok, karanlıkta gidip karanlıkta geliyorum…

Nasıl yaşıyorsunuz böyle ya… cidden zoruma gidiyor…

iyi ki 9 yıl önce kaçmışız, çok güzel 9 yıl yaşadık… çok anılarımız oldu… şimdi 1 yıl geçse de geri dönsek diye gün sayıyoruz ailecek…



Bunu da anlatacağım yt kanalımda yakında… uyumaktan vakit bulursam tabi

günaydınlar iyi forumlar
İstanbul ve küçük İstanbul olan Çorlu gibi bir yerde sadece işe koşturmakla geçer hayat. Ben hem işsizim hem de küçük bir kasabada yaşıyorum, sessiz sakin huzurlu... Huzuru arada bozan yine her zamanki gibi cehalet ve onun elemanları işte; insan faktörü