Güzellikler, hayatın rüzgarında yaprak gibi savrulur, doğası gereği kaçınılmaz bir veda taşır. Yine de bu hızlı gidiş, değerlerini soldurmaz; aksine, anın kıymetini fısıldar ruhumuza. Nankörlük, kör bir alışkanlıktır; elimizdekini sıradanlaştırırız, kaybolunca pişmanlık çiçeklenir. Asıl kusur, onları ebedi sanmamızda yatar, kucaklamak yerine. Değer bilmeyi öğrenelim ki, her güzel an, kalpte sonsuz bir yankı bıraksın. Vesselam...