Selam olsun,

Hızlı yaşayan bir abiniz olarak (samimiyetinize binaen abiniz yazdım.) size kendi düşüncemi yazayım.
Evlendiğimde 38 yaşlarındaydım ve evlenelim demeden önce evlilik fikri aklımda yoktu.
Bir an oldu "Benimle evlenmene karar verdim" dedim.
"Doğru kararlar veriyorsun" dedi.
Evlendik.

Yani yaşın geldi baskısı, evlenmek zorundayım düşüncesi olmadan bir ilişki o noktaya geliyorsa zaten evleniyorsunuz.
Bir şey yapmam lazım yani daha açarsam ilişkim olmalı ya da aynı şekilde olmamalı gibi şartlandırmalar pek sağlıklı gelmiyor bana.
Şahsi fikrim evlilik yaşının 35 ve üzeri olması en ideal yaşlar olacaktır.
Hayatta sorunlar yaşayıp o sorunları çözmeyi öğrenmeden bir başka insanla hayatı paylaşmak pek kolay değil.
Çıkan bir sorunda sorunu çözmeyi öğrenmeden evlendiyseniz "sevgi" "aşk" sorunları çözmekte etkili olmuyor ve aslında çözüp mutlu bir birliktelik yaşayacakken insan tecrübesizlikten dolayı yani yaşanmışlıklarının azlığından dolayı o mutlu olacağı ve aşabileceği sorunlar bir son oluyor.

Evlenmenize gerek yok, sevgiliniz olmasına gerek yok ama evlenmemeniz için ya da sevgilinizin olması için bir engelde yok.
Bunları bir görev, zorunluluk, standart, basamak gibi görmeden tamamen akışına bırakmak gerekiyor.
Belirli bir yaşanmışlık ama yetmez bir yaş almışlıkta olması gerekiyor.

Bahsettiğim yaşta evlendim ve çok mutlu bir evliliğimiz var.
Belki 20'li yaşlarda evlensek 20 kere ayrılacak sorunlar yaşamışızdır ve bu sorunları çözmemiz 10 dakika sürmemiştir.
20'li yaşlarda evlensek böyle mutlu bir aile olamayacak muhtemelen birbirimizden mahrum kalacaktık.