Selam olsun Serter Efendi.
Hem çalışan tarafta hem işveren tarafta oldukça fazla tecrübe kazandığım için iki kelam etmek isterim.
Türkiye'de maalesef çoğu iş verenin ceza sistemini tercih ettiğini düşünüyorum. Zamanla bu durumun çalışanın performansının oldukça düşürüyor ve bir noktadan sonra ya işveren işten çıkartıyor ya da çalışan pes edip işten ayrılıyor.
Şu ana kadar ödül sistemini tercih eden çok az işveren ile karşılaştım, zaten direkt olarak kendilerini belli ettiklerini düşünüyorum, çünkü ceza sistemini seçen iş verenler "patron" ünvanını benimsiyorken ödül sistemini seçen iş verenler "lider" ünvanını benimsiyorlar.
Ayrıca şu ana kadar gördüğüm bu liderlerin hepsi zamanla işlerini çok büyüttüler. Kendileri mutlu, çalışanları mutlu, verdikleri hizmetleri alan müşterileri mutlu. Yani başarının sırrı ödül sistemini seçmek olabilir
Şahsen ben de ödül sistemini seçen bir iş verenim şu anda. Eğer ki çalışanların başarılarını görmezden gelip başarısızlıkları irdelersem bunun sonuçlarını biliyorum. Çalışanların moraline dolayısıyla performansına nasıl etki edebileceğini bu sebeple icra ettikleri işin kalitesinin düşeceğini biliyorum.
Fakat konudaki ödül ve ceza sistemi iş veren için bir seçenek olmayabilir, çalışan istediği sistemle çalışan bir iş veren bulabilir, iş veren ise bu sistemi değiştirmeyebilir. Bunun karakter ile alakalı olduğunu düşünüyorum. Örneğin mobbing ile iş yaptıran bir iş veren, bir süre sonra ödül sistemine geçeyim deyip gerçekten geçemez gibi geliyor bana.
Son olarak, dikkat edersiniz ki ceza sistemini seçen iş verenlerde çok fazla çalışan sirkülasyonu oluyor, sürekli çalışanları işten ayrılıyor ve sürekli yeni çalışan bulmak/işi öğretmek zorunda kalıyorlar, yani asıl cezayı kendilerine veriyorlar haberleri yok
Selametle..
Selam olsun,
Ben konuyu açıyorum ki eşelensin
Şahsen fikrim ve tecrübem hatta yorumum olmayan konuları açmıyorum ama bunları yazmaktansa, yazılmasını tercih ediyorum.
Yazdıklarınız her iki tarafta bulunan birinin hakim olacağı ve yazacağı şeyler ama genelde bu geçişler pek olmuyor.
Patron(!) aynı, çalışan ise yine çalışan kalıyor ve patronun atıyorum yaptığı güzel ve değerli şeyleri neden taktir etmediğini pek anlamıyor.
Sizler gibi iki tarafta tecrübesi olanlar bunları yazacak ki bir farkındalık oluşsun.
Konuyu açıp benim kendi düşüncelerimi ya da fikirlerimi yazmam pek doğru gelmiyor.
Bazı damaları gıdıklamak hatta tahrik edecek şekilde yazmayı tercih ediyorum ki konuya hakim kişilerin tecrübe ve düşüncelerini okuyalım.
Bazen tamam ben biliyorum, oldum, yandım, piştim diye düşünmüyor değilim ama bu düşüncem gelen cevaplardan sonra daha dur hamsın dedirtiyor.