Önceden deistim, şimdi ise atesit hatta atesit bile değilim. Yani önceden dinlerin insan ürünü olduğunu evreni ise bir yaratıcı yaratmış ve öylece bırakmış diyordum şimdi ise yoktan varlığa yaratmak ve tanrı kavramı insanin kendini kandırmak için uydurduğu ve zamanla atalarımızda bize işlenen düşüncüler olduğunu düşüyorum. Yani biz bir hiçiz düşüncesi var ölümden sonrası yok bilinç kapanıyor ve herşey bittiyor düşüncesi var. Ve bu düşünce beni bittiyor. Bu işleri çok düşünme diyenleriniz çıkabilir ama elimde değil yıllardır böyleyim. Ve bu düşüncelerimi durduramıyorum.
Lütfen önceden atesit olupta sonradan müslüman veya farklı bir dine geçen varsa geçme sebebini kaynakları paylaşabilir mi? Çünkü bu düşünce beni delirti sonum çok kötü bitecek.
Sizi rahatlatacağını düşündüğüm çözümü ileteyim:
İnsan pragmatist bir varlıktır. "Yüce bir amaç için" beslenmez örneğin. Karnı acıkmıştır, hayatta kalması gerekiyordur ya da canı istiyordur ve yemek yer. Bu kadar.
Yaratıcı'ya inanmak (kendi tasavvur ettiğiniz şekli her nasılsa); sizi daha iyi hissettiriyorsa, inanırsınız. Bu kadar.
Ki yazdıklarınızdan anlaşıldığı kadarıyla bir inanç arzusu içerisindesiniz. Ölümden sonra bilincin kapanacak olmasının ve her şeyin bitecek olması düşüncesinin sizi kötü hissettirdiğini belirtmişsiniz.
O zaman çözüm basit, ölümden sonra yok olmayacağınızı düşünün. Size iyi gelip gelmediğini deneyimleyin. İnsan pragmatist bir varlıktır.
Son olarak, "imana gelmeniz" amacıyla değil, yalnızca objektif olarak düşünmeniz amacıyla bir ayet paylaşayım:
... İyi biliniz ki, kalpler ancak Allah’ı anmakla huzur bulur. (Ra’d Suresi 28. Ayet)