İnsanlar olarak yaradan karşısında ne kadar da çok aciz olmamıza rağmen ona isyan ve umursamaz tavırla takılmamız nasıl büyük bir tezattır anlatamam yaradanın verdiği yarattığı yemeği yemese ölen bir canlıyız. Tuvalet ihtiyacını karşılamasa insan bokluktan ölür. Çok aciz bir varlığız. Ama sanki insan birşeymiş gibi yaradana ve yaradılana hiç saygımız kalmamış kendi egomuzu hep ön planda kendi çıkarımızı ön planda tutmaya çalışıyoruz. Halbuki bu dünya bir köprü asıl iş karşıya geçince başlayacak. Bunu unutup dünyada ne yaparsan kar mantığıyla zulümler aldı başını gitti. Ayrıca sorgu sual şu an nefes almamız gibi var olan bir durum. Siz siz olun şükür etmeyi verene verdirene ve verilen nimetin ondan geldiğini asla unutmayın. Nimetler geçicidir bazıları dünyada alınır bazısı ölünce. Ama ölmeden önce kendimizi yaratılan olarak istenilen şeylerin kaçta kaçını yapıyoruz hesaba çekelim. Çünkü Allah kimseye karşı sorumlu değil istediğini cennete istemediğini cehenneme koyar. Ama merhameti bizim davranışlarımızla şekillenecek yaptıklarımıza göre değişecektir. Bunu unutmayalım.
Okuduğunuz için teşekkür ederim