Selam olsun,

Güzel yazmışsınız her ne kadar konu pis olsa da.
İnsanlar bazen neleri kaybettiğinin farkında olmuyor.
Ekonomik krizler, çözülür.
Bugün açsındır ama doyarsın.
Tüm bunlar çözülecek sorunlar ama yozlaşan bir toplumu eski haline getirmek pek olası bir şey değil.
Kaybedilen değerleri tekrar değerli hale getirmenin bir yolu yok denecek kadar zorlu süreçlerdir.

Temel toplumsal ahlak, iyiye ya da kısaca erdem sayılacak ne varsa, İnsani ilişkiler, Nezaket, Saygı, arkadaşlığın ya da dostluğun tanımı...
En kötüsü de mahcubiyet, utanma, vicdan, merhamet gibi şeyler yok olduğunda bir kere bu sınırı aşan bir toplum bir daha o sınırlara sokulamaz, en azından kısa ve kolay bir şekilde.
Bende sizin gibi düşünüyorum.
Tekrar yerine koyulamayacak ne varsa kırıp döktük.
Şimdi her yer cam kırıklarıyla dolu ve çıplak ayakla yürüyüp geleceğe umutla bakmak bir miktar polyanacılık.

Şu şerhimi yazmam lazım.
En dibi görmek bazen en iyiye giden yola sevk eder.
Bu umudum hep derinlerde ama gerçekten çok derinlerde duruyor.
Umarım çok daha güzel ve keyifli bir yaşamımız.