Evet ama o kültürümüzde olan bir şey, çok eskiden beri vardı, ben daha sonradan eklenip normalleşmiş kısımlara takıldım, anlamayanlar için chatgpt editi yapalım:

Bu yazıda yazar, toplumda başarı ve mutluluk ölçütlerinin sığlaştığını ve tuhaflaştığını sorguluyor. Özellikle sosyal medyada sıkça gördüğümüz "başardım, siz de başarabilirsiniz" tarzı paylaşımların içi boş geldiğini ifade ediyor.

Yazar, insanların temel ihtiyaçlarını karşılamayı bile büyük bir başarı gibi sunmaya başladığını ve bu durumun aslında toplumsal çöküşün veya normalleşmiş yoksulluğun bir yansıması olduğunu düşündürüyor.

Son kısımda ise bu durumun ne kadar absürtleşebileceğini ironik bir şekilde gösteriyor:

"Bugün karnımı doyurdum, siz de şanslı gününüzdeyseniz doyurabilirsiniz..."

Bu ifadeyle, insanların çok temel şeylerle övünür hale gelmesinin eleştirisi yapılıyor. Yani yazar, “ben mi yanlış düşünüyorum, yoksa gerçekten toplumda değerler mi değişti?” diyerek kişisel bir yabancılaşma hissini de dile getiriyor.

Özetle:
Yazar, insanların artık çok sıradan şeylerle övünmesini ve bunu başarı gibi sunmasını eleştiriyor; bu durumu sorgularken hem ironi yapıyor hem de kendi anlam arayışını ortaya koyuyor.