Üniversiteye başladığım dönem bana eşlik etmeye de başlayan sigarayı aslında bir dönem bisiklet sürerken yorulmayı beceremediğim için bırakmıştım.
Arkasından iş yerinin açılışı ile başlayan streslerde yine dayanak olarak sigarayı seçtim. Günde 1 paket rahat içtiğimi düşünüyorum. 3 senedir de iyi kötü her çeşidi gelen müşteriler içe içtik ama sigara da bir yere kadar.
Artık stresin kalbime de vurması sebebi ile kafaya takmamaya çalışarak; stresle baş etmeye başladım. Bunları yapmaya niyet eden birinin de e haliyle sigarası bırakması gerekirdi.
24 Mayıs cumartesi akşamı buna karar aldım son sigaramı akşam 8de yaktım, gece 2ye kadar oturmama rağmen tekrar yakmadım. Pazar günü ailem ile geziye zaman ayırdığım için minik dürtmeler dışında zorluk yaşamayınca içmedim ama amacım bir anda kesip krizlere girmek değildi.
Pazartesiden itibaren cebimdeki son paketin izni kadar günde 2 veya 3 tane yaktım, müşteri gelirse en fazla 2 kişiden de o şekilde alarak kendimi 20den 5e kadar sınırladım.
Haftasonunun gelmesi ile pazar günü tekrar sıfır sigara ile günü tamamlarken paketimde kalan 3 dalı evde bırakıp işe öyle gittim. Bu hafta hedefim en fazla 3tü ki günleri 2 dal sigara ile sınırlandırdım. Son noktayı çarşamba günü 1 tane içerek koydum.

Bugün ustanın birinin uzatmasıyla canımın istememesine rağmen el alışkanlığı ile elime alınca sabah 9da 1 dal daha yaktım. Onu içerken bile zevk almayınca yarısında mutlulukla yere attım. O saatten sonra ikramları dahi geri çevirecek duruma geldiğimi fark ettim.

Şimdi sonuncusunun üzerinden 12 saat geçmiş, şükür rahatım. Diyeceğim o ki bırakacaksınız benzer adımları uygulayın. Bir anda değil, yavaş yavaş. Hepsinin başında beyniniz bırakmayı istesin, arkası yavaş yavaş gelir.

Yarın bayram, asıl bayramı bu saatten sonra ciğerlerim yapacak. Önceden 2 defa başlayıp, bırakan biri olarak bu defa kesin olarak bitiyor ve burada herkesin önünde tekrar başlamayacağımın sözünü veriyorum.

Herkese hayırlı bayramlar.