Niye derseniz ? Kira, fatura, yeme - içme, sigarada dahil tüm masraflarım ailem tarafından karşılanıyor.Ev kendimizin ve annemde babamda emekli. Öğlen 3-4 gibi uyanırım genelde, akşam sıcak yemeğim önümde. Bulaşıklar yıkanıyor, çamaşırlarım yıkanıyor. Market alışverişini yapıyorlar.Arada sırada işleri olduğunda ekmeğe gidiyorum

Ağır yükleri olduğunda bende el attığım oluyor.Alkolü bırakmasam evde dahi içmeme izin veriyorlardı.Allah'tan ağzıma sürmüyorum epeydir.Kendime ait bir odam var, pc ve yatak odanın içinde ve istediğim gibi sigara içebiliyorum.Bu soğuklarda havalandırmak biraz üşütse de yapacak bir şey yok

İstediğim saatte dışarı çıkarım veya eve gelebilirim sadece haber vermem yetiyor.Karışan eden yok

Eskişehir'de okurken çok zorlanmıştım.Evin temizliği konusunda vs. epey sıkıntıydı.Ailemin evine gelince tekrar şükrettim.
Genç hocalarım ''bunlar özgürlük değil diyebilir. '' hatta üniversitede imkanları varsa eve çıksınlar.Sonradan dediklerimi tam olarak iyi anlarlar

Bu yazdıklarımın kısaca özeti, sağken anne ve babanızın kıymetini bilin.Onları kızıp, bağırıp, tartışmamaya özen gösterin. Tüm herkes gelip geçicidir.Aileden ötesi yok...
Hocam bu avantajların çoğu dezavantaj aslında;
- konfor alanıdır, gelişmek için çıkmak gerekir
- karar mekanizmamızın gelişmesine engel olur. ufak kararları bile ailemiz bizim için verir - çamaşır sepeti evin neresinde ve niye?
- - rutinlerin varsa ev hanesini rahatsız edebilir. Ör; sabah Türk kahvesi + sesli diksiyon egzersizi vs.
- eve bir şey almak istersen başkalarının onayına ihtiyacın var
Bunları saymazsak ve rahatına düşkün biri için tabii aileyle yaşamak çok faydalı. Ancak Allah korusun bir gün zorunlu sebeplerden ayrılmak gerektiğinde sudan çıkmış balığa dönmek mümkün
ikisini de dene tarafını seç