Arkadaşlar öncelikle selamlar, mesajımı baştan sonra okumanızı ve sizden ciddi anlamda akıl vermenizi istiyorum sevgilimden ayrılmış gibi hissizleştim. Ne yemek yiyebiliyorum ne başka birşey bu mental beni bozdu.

Öncelikle 4 sene bi firmada çalıştım 4 senede firmada edindiğim gerek arkadaşlıklar gerek dostluklar gerek etkinlikler o kadar güzeldi ki o ortam benim hayatımın bir parçası olmuştu. İşime severek gidiyor ve severek geliyordum. Düşünsenize her sabah 6.15 de kalkıp işe musmutlu gittiğinizi. Evet tamda bu şekilde dolu dolu 4 senem geçti. O işyerindeki samimiyet beni işime aşık etti resmen.

Maalesef işyerinden sözleşmelerimiz bittiği için çıkarıldık. İşsizlik maaşı yattı falan derken nedense hiç işten ayrıldığım için mutsuz kalmadım aksine 6 ay işsizlik maaşı ve tatilin iyi geleceğini düşünerek 6 ayı bitirdim.
E tabi para bitti iş bulma zamanı derken yine aynı sektörde birebir aynı işi yapacağım bir işe girdim ve olanlar ondan sonra olmaya başladı.

Ne ortam bana uygundu nede arkadaşlıklar samimiyetler. Tam tersi zıt bir ortamda kaldım düşünsenize odadaki insanlar seni ortama ayak uydurman için sohbet bile etmiyordu. Biriyle konuşmak istediğimde eski ortam aklıma gelip ağlıyordum. 6 ay önceki 4 senemi geçirdiğim firmadaki yaşadıklarım gözümün önünde film şeridi gibi geçiyor her geçtiğinde nefes alamıyor gözlerim dolup ağlıyordum. Şuan yazarken bile gözlerim doluyor arkadaşlarım.

Size komik ya da saçma gelebilir ama ben eski iş arkadaşlarımın samimiyetini çok özledim ve geri dönme şansım yok. Şuan kendimi bu ortama çok zorlayarak adapte etmeye çalışıyorum ama daha kimseden benim kafada birini bulamadım. Her geçen gün daha da boğuluyorum hiç mutlu değilim Yaptığım işe aşığım ama yapasım gelmiyor bu sorun nasıl atlatılır dostlar gerçekten mental olarak çok kötüyüm.