Benim rahmetli babam da balcıydı, elbette yardımcı olurdum 8-10 yaşlarında ama pazara gitmeye fırsat olmaz, gelir evden alırlardı
Haklısınız.
Bal şekersiz olursa kapına gelir alırlar.
Biz de kendimiz ve çevremiz için yapardık, ticarete döken ben oldum
Bir de bakımı çok zor olan karavokan yaparsan zaten tadından yenmez
Babam karakovan yapmaya üşenirdi ama normal kovanlara da glokoz asla karıştırmazdı.
Kek bile vermezdi arıya
Dedemin küçük bir dükkanı vardı. Arasıra müşterilerden ödemeleri almaya beraber giderdik. Bir süre sonra müşteriler yakın mesafede olduğu için ödeme almam için beni göndermeye başladı, lisede özellikle yaz tatili bitmeden ödeme almak için gider; amca işte okullar açılıyor masraflar var diye ürün satar, beni sevdikleri için de ödemesini peşin alırdım.
Böyle böyle öğrendim ki klasik ticaret erbabı tüccarlar, kendi kültürlerini devam ettirme potansiyeline sahip oldukları için gençleri seviyorlarmış.
O zaman yaptığım ufak tefek satışların verdiği zevkini şimdi çok arıyorum ama son 10 - 12 yılda her şey gibi dürüst ticarette çok kalmadı, bu yüzden eskisi gibi zevk vermiyor artık.
Hay ağzınıza sağlık..
Ben de çocukken aldığım tadı asya alamıyorum şu anda
