Vay be. Bunları düşünmeye başladığımda, daha doğrusu aydınlandığım günden bir sonraki gün bölge müdürlüğüne terfi almıştım. ne kadar rahatsız olmuştum. Gecemi günümü sevmediğim para için kölelik yaptığım bir markaya hayatımı adayacaktım. Üstünden 8 sene geçmiş. Terfi sonrası işimi bırakıp sevdiğim mesleği, web tasarım uzmanlığını seçtiğim o gün benim saçmaladığımı söylemişti herkes, ailem dahil. Ne iyi etmişim. Son 2 senedir de güneyde ormanda şehirden uzak yaşadım. Şimdi mecburen şehire döndüm ama Artık İstanbuldan kaçabileceğimi de tecrübe etmiş oldum. Evet özgürlük zihindedir hatta daha doğrusu hayat dediğimiz şey de zihinde ve insanın içindedir. Bunu tecrübe etmeden hayatımın son bulmayacağını bilmek bile özgür hissettiriyor