Merhaba , mevzu hiç arayıp sormayan sadece işi düştüğünde arayan birisinin önce normal konuşup sonra borç istemesi artık bana kullanılıyormuş hissiyatı yaratıyor eskiden borç isteyene iban at diyordum işleri görülsün diye.

Aylardır yazmayan bir kız bana yazdı daha önce yine borç verdim bir kaç hediye falan ama sonra muhataplığımız kesildi bana birgün olsun mesaj atmadı şimdi yine borç istiyor agır geliyor bu durum zor durumdadır yardım edeyim diyorum yine vicdanımla savaşıyorum ama açık açık herşeyi söyledim yani bazı şeyleri iyi gününde bir kere aklına gelmeyip zora düştüğünde ben geliyorsam akıllarına kullanılmak oluyor bu diye söyledim.

İşte yine yardım edeyim mi etmeyim mi kararsız kalıyorum bu kişi ile sevgili değiliz arkadaşız sadece bunun gibi çok örnek var erkeklere borç veriyorum telefonlarına ulaşamıyorum bırakmıştım borç morç vermeyi insanlara durduk yere iyilik yapan biriyim 2 gün önce 3 kişiye gittim gümüş bileklik aldım istediler eli açık biriyim ama enayi değilim o yüzden agır geliyor sanki iyi niyetimizin kıymeti bilinmiyor sadece bu hayatta zora düşünülünce aranan kişi olmak yıpratıcı hal almaya başladı.

Ben şimdi ne yapayım arkadaşlar bilmiyorum HAYIR diyip kırıcı biri mi olayım yine zor zamanında yardım eden o kıymeti bilinmeyen adam mı olayım ?


Not : Bugün bu kızla yaşadığım bir olaydan dolayı kızı örnek verdim ama herkes böyle maalesef.