Hep ticaret konuşuyoruz biraz da hayattan konuşmak gerek.
Bir gün istesek de istemesek de nefesimiz tükenecek ve bilmediğimiz bir şekilde dini inançlara göre veya yokoluş kavramı artık neye inanıyorsanız bu şekilde devam edecek.
Peki siz bu durumu nasıl kabulleniyorsunuz, kimsenin ölümden sonra nasıl olduğunu bilmiyoruz tamamen yok olduğunu düşünürsek desem yokoluşun nasıl bir his olduğunu da bilemeyiz, yokluk kavramı korkutucu ve hissedilemeyen bir şey.
Ben bunu deneyimledim
2 kez kalbim durdu 20 gün yoğun bakımda +20 gün serviste yattım.
Daha öncesinde babannemin ve daha sonrasında babamın ve kayınpederin ölümünü bizzat gördüm yaşadım yanımda ruhunu teslim ettiler ve dedemi, babamı, kayınpederi ben yıkadım ve mezara koydum.
Ölümü nasıl kabulleniyorsunuz sorusunu "yokluk kavramı korkutucu " olarak devam etmişsin.
Yani aslında sormak istediğin "Ölüm korkusunu nasıl yeniyorsunuz"
Valla uyku gibi onu söyleyim pek korkutucu değil.
Ben kalbim durduktan sonra gözümü açınca hemşire ve doktorları gördüm.
İnancına göre öldükten sonra tekrar dirilersen başkalarını göreceksin.
O yüzden ben sıfırladım korkuyu. Hatta merak ediyorum