Selam olsun,

Dünyaya gelip doğmamız başkalarının kararlarıyla,
Doğduğumuz andan itibaren yaşadığımız herşey,
Anaokuluna gitmemiz, İlkokula başlamamız
Ortaokula devam etmemiz, Lise ve Üniversiteye gitmemiz
İş sahibi olmamız, bir eş bulup evlenmemiz
ve hayatımızın geri kalanında kötü bir ev ve kötü araba sahibi
olma hayaliyle ömür boyu borç ödemek ve sonrasında ölüp gitmek
hep başkalarının kararlarıyla,

Siyasi görüşlerimiz, ideolojilerimiz, din tercihlerimiz, toplum bana ne der
baskısıyla düşüncelerimizi ve isteklerimizi yönlendirmemiz
hep başkalarının kararlarıyla,

Yaşamaya zaman bırakmıyorlar ki

28 yaşındayım, 60-70 yaşına kadar br insanın yaşayamayacağı birçok tecrübeyi yaşadım hayatta, yine birçok insanın göremeyeceği kadar varlıkta gördüm doyum noktasına ulaştım. Maalesef ülkenin içindeki durum sebebiyle yaşayacak heves kalmadı bende, düşünüyorum bir ev daha alayım bir arsa, tarla, dükkan daha alayım sonra diyorumki alayım almasınada ne yapacağım artık o kadar yoruldum, o kadar sıkıldımki hiçbir şey yapasım gelmiyor. Ömrümün yarısını harcamışım ve ben boşa geçtiğini düşünüyorum gelecek yarısınında boşa geçeceğine inanıyorum. Her günümüze şükrediyoruz, şükretmesinede o eski heyecan, enerji, heves kalmadı.