Acı gerçekler, bunları düşündükçe biraz daha yaşlanıyoruz.

Hocam hiç bir zaman sekmez, insanlık hep aynı şeyleri yaşıyor.. (sürüden kopamayan)

Basit düz bir gözlem yapıyorum uzaktan izliyorum insanları. İnsanlar birer npc gibi aynı şeyleri yapıyor ve tekrar ediyor. Hiç birisi ileride ne olacağını değil, bu gününü düşünüyor. İnsanların tipleri bile aynı sanki 20 çeşit insan tip modeli var ve piyasadaki herkes onların klonu gibi. Bakın sadece benzerlikleri fizikselde değil, aynı şeyleri düşünüyorlar ve yapıyorlar. %90'ı neredeyse bir şekilde birilerine kötülük yapmış, hayalsiz, amaçsız ve hedefsizler. Böyle insanların oluşturduğu toplum veya dünyada ister istemez mutsuz oluyorsun. Bir kadın seviyorsun aldatıyor, arkadaşın sırtından vuruyor. İş yaptığın dolandırıyor yani İnsanlığa güvenin her gün daha çok bitiyor.

Tüm npclerden uzaklaşıp yeni hedefler ile yeni heyecanlara koşmak lazım. 50 yaşına kadar bir şey başaramasakta 51 de yine hayat devam ediyor. İnsanlar 55 yaşında yeniden evleniyor, yeniden iş kuruyor, yeniden bir çiftlik alıyor, yeniden başlıyor. Hayatı uzaktan analiz ettikten sonra sistemi anladıktan sonra duygusallığa yer yok tabi yerine göre.

O yüzden savaşmaya her yaşta devam hayat yeni başlıyor