Merhaba
Babam 8 ay önce bugün vefat etti ve babamı gassal ile yıkadıktan sonra defin ettikten sonra kendimi bi türlü toparlayamadım mental olarak.
Şimdi düşündümde hayatın keyfi, tadı, heyacanı, anlamı, hedeflerim, vs. hepsi o gün o masada bitti.
Herşey ama herşeyde aklıma geliyor bi türlü eski ben olamıyorum.
Ben mi psikolojiyi bozdum yoksa herkes mi böyle anlamadım bi türlü.
Neyse hayırlısı allahtan vardır bir bildiği
Not: Bu konuyu buraya neden açtım onuda şu an bilmiyorum silerim birazdan kendimi toplayınca sanırım.
Kusura bakmayın.
Başın sağolsun hocam.
Mekanı cennet olsun. Nurlar içinde uyusun baban
Forumda 17-18 yaşında feleğin tekerinden geçtiğini zanneden büyük deneyimler acılar yaşadığını zanneden genç kardeşler var.
Her zaman söylerim, bir gün bir sevdiğinizin cenazesini kaldırmadıkça yetişkin sayılmazsınız diye.
Bir sevdiğinizi kaybetmekten bahsetmiyorum.
Sevdiğinizin selasının okunması için camiye haber vermekten, cenaze işlemlerini yaptırmaktan, sevdiğinizi çukura indirmekten, taziyeleri kabul etmekten bahsediyorum.
Anne, baba, kardeş, eş çocuk...
Aileden birinin cenazesini kaldırıp, cenazenin cenaze evinin sahibi olmadıkça kimse kendini büyük hayat deneyimlerine sahip sanmasın.
Çünkü bu dünyada bir insanın sınandığı en büyük sınav hayal kırıklıkları, kalp kırıklıkları değil ölümdür.
Ben de babamı geçen sene martta defnettim bir ay önce sene-i devriyesi vardı.
Bazen anne babası ile ergence kavga edip foruma anasını babasını şikayet eden kardeşlerime sert mesajlar yazmam bu yüzdendir.
Aşk meşk işsizlik parasızlık hikayedir.
Allah insanı sevdiklerinin aile üyelerinin sağlığı ve ölümü ile sınamasın.