Bugun tamamen arkadasliğimiz bitti yakın arkadaşim dediğim insanlarla. Gerçekten ne diyeceğimi bilmiyorum.22 yaşında biri olarak kendi hakkımı savunamamaktan yoruldum. İnsanların hiçbir şey yapmama rağmen yine de beni suçlamasından yoruldum. Tek sığınağım annem.Ne koşulda olursa olsun beni bir tek annem dinliyor.

Dün telefon mevzusu yuzunden oyle dedim diye bugun diger arkadasim niye oyle davrandin kiza dedi ben de siz tarafindan enayi yerine koyuldugumu hissediyorum dedim. Surekli para istiyorsun aldigin parayi da odemiyorsun dedim. Benden deterjan için para istemisti.Verdim odemedi bugun soyledim unutmusum dedi. Sonra dun telefonumu surekli kullanan kiza derste yetistirmis. Geldi esra biz seni niye enayi yerine kullanalim bende sana derste imza atiyorum, benim esansimi kullaniyorsun o zaman sende beni enayi yerine kullaniyorsun dedi.
ben onlarla her sryimi paylasirken onlar benle hicbir seyini paylasmiyor. Bir de ustune ustluk biz yakin arkadasiz boyle dusunuyorsan yakin arkadas degilizdir zaten diyorlar orada susup kaldim bir sey diyemedim.

Ben hep arkadas mevzularında sıkinti yasiyorum benim bahtimda bu galiba. Ailemde bundan muzdarip beyinnlerinin etini yiyorum. Sanirım olsem de herkes benden kurtulsa cok daha oyi
olur .