Bence insanlar gerçeklerden çok hoşlanmıyorlar.
bir tür ilüzyonda yaşamayı seviyorlar.
- Şu işim nasıl olmuş ?
+ Aslında olmamış, şu , şu şu hataların var. onları düzeltirsen eğer çok iyi konuma gelebilir.
- Sen ne anlarsın be ! , yapabiliyorsan sen de yap da görelim.
- buyrun yaptım !
- ......
Avutulmaya alışmışlar, ya da pohpohlanmaya.
Kendisi ile yüzleşemeyen insanların gerçekler ile yüzleşmesini pek beklemiyorum artık.
Hem o hocam, hem de yazık garibim gün içindeki stresini atacak ya, patronuna falan ses çıkaramıyor pısırık gibi gidiyor hemen tüm stresini oraya kanalize edip yazıyor da yazıyor. Konunun bağlamından dahi çıkıyor. Mesela yapay zeka ile ilgili konuya Neolotik dönemden girecek kadar linçliyor.
Bu da gün içerisinde kaldığı sinir ve strs yoğunluğuyla orantılı ne kadar bağlamdan çıktığı.
Halbuki güzel bir Pazar günü papatya çayını içse "görüşlerinize katılmıyorum şöyle şöyle" diyip geçecek ya da hiçbir şey yazmayacak ama.