bazen uzun uzun yazasın gelir. Yazarsın ama göndermezsin silersin. Sonra durup düşünürsün. Bir süre kulağında çalan o parçanın her tınısı ve her tonuna gider aklın. Bazen uyursun bazen de vücudun pes eder ve uyuya kalırsın. Sabah uyandığında ne olduğunu anlamayıp günün işlerine başlarsın. Arada gelir o gecenin sıkıntıları ama iş vardır ve sıkıla sıkıla yaparsın ve sonra akşam olur. Bu böyle devam eder.

Bazen durup düşünüyorum. Ne için çabalıyoruz. Sevdiklerimiz için mi, yoksa yaşamaya devam edebilmek için mi? yaşayınca ne olacak ki hem basitçe düşününce neredeyse her gün aynı geçiyor. Belki izleyenler vardır truman show gibi bir hayat bence hayat değildir.

Yazasım geldi. Çoğu zaman böyle şeyleri düşünüyorum. Bu yüzden çoğu zaman düşünmemi engelleyecek şeyler dinlemeye çalışırım.

sevgilerle...


https://open.spotify.com/intl-tr/tra...bfb6e0802f441e