Merhaba arkadaşlar uzun zamandır düşünüyorum. İstediğim hayat bu muydu? 5 yıldır çalışıyorum. Öncesinde de birçok yerlerde çalışmıştım. Genel itibariyle ilgi alanım yazılım ve tasarım. Bu alanda çalışmıyorum maalesef. İsmi lazım değil bir kurumda çalışıyorum. 5 yıldır inanılmaz mobing altındayım. Ben ve benim gibi aynı işte çalışan herkes üstündeki kişilerden sürekli mobing görüyor. Aynı işte çalışan tüm arkadaşlarım neredeyse mutsuz. Zamanla kendimde fark ettiğim bazı değişiklikleri daha iyi görebilmeye başladım. 5 yıl öncesi halimle şimdiki halimi karşılaştırdığımda yüzüme tokat gibi çarpan şeyin mutsuzluk olduğunu görüyorum. Aslında öyle bir mobinge maruz kalıyorsunuz ki hiçbir işe yaramadığınızı düşünüyorsunuz. Aşağılık bir insan psikolojisine giriyorsunuz bir süre sonra. İş yerindeki arkadaşlarımla dışarda görüşmek istemiyorum. İş yerine ait hiçbir etkinliğe katılmıyorum. İş yerinde sevdiğim bir arkadaşım bile olsa beni bir yere davet ettiklerinde gitmiyorum. Aslında özünde benim bu hayatta kaybettiğim şey "İçten İçe Gülmeyi Unutmak" evet arkadaşlar ben içten içe gülemiyorum. Gerçekten eski dostlarımla bir mekanda oturup içten içe sohbet edip güldüğüm günlerdeki gülüşümü kaybettim. Bunu bile bile çalışmak zorundasın sevmediğin istemediğin işte. Ayakların geri geri gitse de. Geçindirmek zorunda olduğun bir ailen var. Başka seçenek yok. Mücadele etmek zorundayız. Herkesin sevdiği bir işte çalışabilmesi umuduyla..