Lise de okurken, kanser tedavisi gören bir almanca hocamız vardı. Bize böyle bir soru sormuştu, 30 küsür yaşındaydı ve 40'ı görsem bana yeter bunaldım artık demişti. Şimdi nereden aklıma geldi bilmiyorum.
Ben şuanda 26 yaşındayım, 23 yaşıma kadar güzel sayılabilecek bir hayat yaşadım. Pandemiden sonra çoğu insanda olduğu gibi bunalımlar geçirmekteyim.
Allah bilir, kaderimiz de ne yazılıysa onu yaşarız, ancak banada 40 yeter gibi geliyor. 100 yaşına kadar yaşamış insanları görünce, çektikleri acıları düşünüyorum.
Belki 100 sene dolu dolu geçmiştir, belki de bomboş geçmiştir orasını bilemeyiz ama 100 yaş gibi uçuk rakamlar bana göre değil gibi.
100 yaşına kadar yaşamak istermiydiniz? Veya ölümsüzlük gibi bir imkan olsa kullanmak istermiydiniz?
Kesinlikle eminim 40 yaş kimseye yetmez.
Kanser olan öğretmen ile sizin aranızda bir fark var.
Ciddi bir kanser teşhisinden sonra 10 sene ömür çok uzundur o sahip olabileceği en uzun ömrü hayal ediyor.
Siz de genç yaşınızda hiç bir hastalığınız yokken ömrünüzün yarısından vazgeçiyorsunuz..
Bu sözler depresyon belirtisidir.
Ha ölmek istiyorum demişsiniz ha erken ölmek istiyorum demişsiniz )))
İkisini de söyleten şey yaşama sevincini öldüren depresyondur.
Ölümsüz olmak ile ilgili bir fikrim yok.
Ama insan ömrünün hala çok kısa olduğuna eminim.
Ama ölümsüzlüğün de kendine göre kötü yanları olabilirdi.
Mesela insan ölümsüz olsaydı emeklilik yaşı 5 milyona yıla yükseltilirdi )))