Lise de okurken, kanser tedavisi gören bir almanca hocamız vardı. Bize böyle bir soru sormuştu, 30 küsür yaşındaydı ve 40'ı görsem bana yeter bunaldım artık demişti. Şimdi nereden aklıma geldi bilmiyorum.
Ben şuanda 26 yaşındayım, 23 yaşıma kadar güzel sayılabilecek bir hayat yaşadım. Pandemiden sonra çoğu insanda olduğu gibi bunalımlar geçirmekteyim.
Allah bilir, kaderimiz de ne yazılıysa onu yaşarız, ancak banada 40 yeter gibi geliyor. 100 yaşına kadar yaşamış insanları görünce, çektikleri acıları düşünüyorum.
Belki 100 sene dolu dolu geçmiştir, belki de bomboş geçmiştir orasını bilemeyiz ama 100 yaş gibi uçuk rakamlar bana göre değil gibi.
100 yaşına kadar yaşamak istermiydiniz? Veya ölümsüzlük gibi bir imkan olsa kullanmak istermiydiniz?
Çok güzel bir yaştasın kardeşim. Seninle aynı yaşta aynı cümleleri kullanıyordum. Ve şimdi diyorum ki; 60 bana yeter. 35 yaşındayım. Eminim ki 60 olduğumda 70 bana yeter diyeceğim. Çünkü insan oğlu bu. Ölmeyi istemez. Her yaşın ayrı zorlukları ve güzellikleri var. Ne kadar yaşadığından çok; ne kadar mutlu olduğun önemli. Mutlu ol kardeşim. Ve hepimiz mutlu olmayı hedefleyerek yaşayalım. Yoksa sayılar o zaman sıkıntı yaratmaya başlar...